• Drie gedichten van ‘waterdichter’ Johanna Kruit.

Soms

Soms moet het wel
het losmaken van stilte
het op drift slaan van woorden.

Ook wind rukt wel takken af
water vreet aan duin.

Wat overblijft zal sterker zijn.

••

Het geheim

Soms is het ergens te horen. We luisteren
naar hoe het komt verscholen in een woord
of een gebaar: niets mag verloren gaan van
wat bestaat.

Stilte gonst er omheen wanneer het door
de kamer gaat want wat we met elkaar
verzwijgen wordt uitgesproken
minder waar.

••

Landschap

Alles heeft zijn plaats
het water van de rivier
de oevers ernaast.

Hoe een landschap soms oplost
als zout in water

verdwijnt naar later
waar het weer aankomt en
uitdooft alsof het niet bestaat.

Johanna Kruit (1940)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox