• Uit Dat ijsberen eieren eten, de nieuwe bundel van Margreet Schouwenaar.

Leven hier

Leven hier mensen? Hier onder de uitslaande
zon waar piepkleine plastic deeltjes ongezien
wegkomen in wat omringt. Waar vacuüm verpakte
hunkering het winkelschap vult, waar we ons geheel
vrijwillig laten scannen om tot de betaalzone
te horen, waar het vuilnis verkapt wordt weggezet
in opgesmukte bakken? Waar wangen roze gloeien
volgens de laatste trend. Waar gemoord, verkracht,
waar oorlog en onbekwame machthebbers; het staande
volk gekapt, beesten het strekken ontzegd. Waar hoofden
boven water of op media, waar gezwegen en weggekeken.
Leven hier mensen? Op wiens voordracht? Hier, waar

je niets moet voorstellen, maar alles moet zijn, waar
troost gehaald wordt uit gelijksoortigheid en suiker,
verkocht met hippe gemeenplaatsen en veel borst,
waar niemand grootgrutters en gifmengers stopt. Zoveel
figuranten en wie schreef het script? Wie staat op, bakert
verhalen? Er is een kind dat de kleur ‘koen’ uitspreekt,
dat praat met kraaien en van geen rouw weet, dat na
een ferme valpartij te pas en te oppas ‘pain’ vraagt en
zonder schroom haar vingertjes diep in de boter port.
Een kind dat bij het vallen van de avond zorgvuldig haar
vleugeltjes vouwt en devoot elke denkbeeldige waar dan
ook wond met zachte lipjes kust.

En altijd kust zij raak.

Margreet Schouwenaar (19550
uit: Dat ijsberen eieren eten (Uitgeverij P, 2024)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox