Een van de meest boeiende aspecten van mijn werk aan de Rijksuniversiteit Groningen is het onderwijs voor steeds grotere groepen studenten van over de hele wereld. Vandaag begon ik met zo’n groep van vijfentwintig studenten in de onderzoeksmaster Arts, Media and Literary Studies aan een cursus over het ontwerpen van onderzoek. (Vanwege mijn door prednison en antibiotica aangetaste stembanden begon ik maar half grappend met “if you do most of the talking, I will do most of the listening” – dat pakte goed uit).

Het is geweldig om te luisteren naar de passies en ervaringen van deze jonge onderzoekers. We bespraken hun plannen en enkele teksten van Bruno Latour en Stefan Collini over ethos en over de betekenis van de geesteswetenschappen. Het leverde boeiende gespreksstof op, onder andere over het belang van wetenschapscommunicatie en van vertalingen, over de gesitueerdheid van theorie (die nooit nergens vandaan komt) en over de noodzaak om uiteenlopende publieken aan te spreken en te betrekken in wat wij doen.

We exercise true democratic accountability not by trying to subordinate universities to the currently favoured form of economic policy, but by ensuring that universities are enabled to concentrate on their principal task of extending and deepening human understanding, because it is from the successful pursuit of that task that, in the long term, society as a whole drives the greatest benefits.

Stefan Collini, Speaking of Universities. London/New York, 2017.

Alle reacties:

8Esther Jansma, Christopher Joby en 6 anderen