I am the Walrus – een soort Alice on speed – is met de magistrale openingsregel I am he as you are he as you are me and we are all together al helemaal in de blokkiaanse traditie geschreven. Ja, ‘zij zijn ook ik en ik ben ook zij’, zoals Lieke het in De bende van Lieke zegt.

Onderstaande evocatie is opgebouwd met elementen uit Bloks biografie, maar ook uit bepaalde beelden en voorvallen uit de romans van Anotoli Mariëngof over de verschrikkingen van de eerste postrevolutionaire jaren, burgeroorlog, hongersnood en het was in de winter nog nooit zo koud geweest, op straat moest je uitkijken dat je niet over een besneeuwd en bevroren paardenlijk struikelde. Het fragment uit King Lear in de uitloop is hier door een gedicht van Blok vervangen.

Komt-ie, Ik ben de ijsbeer, tot u gebracht door de Gebr. Jezus & Zn, erkende zielsverhuizers: keep on erking, bros!

Hier ben daar en nu ben daar en nu ben hier
En ben van alle tijden
Kijk die lantaren hoe die wappert aan de jaren
Hoe stil ze staan
’t Is uitzichtloos

Zitten op een tegel – wachten tot de pilman draait
Op je bolle blikslag, viezevuile papzak
Man het is hier kut met prut, het is hier spekkieglad
Ik ben de veerman (poeh!), zij zijn de veerman (poeh!)
Ik ben de ijsbeer, GOEIER ALS GOEI

Bolsjewieken mensjewieken
Twintig dansmariekes aan een staak
Kijk hoe ze gaan als Jezus op een haan, de kukelhaan
’t Is uitzichtloos, ’t is ui-ui-ui
’t Is uitzichtloos, ’t is ui-ui-ui

Pusballonnenroomijs sijpelt uit een paardenbek
Afgekloven schaamstreek, allesziende oogkas
Man het is hier ideaal, ka-koetje kannibaal
Ik ben de praaiman, zij zijn de praaiman
Ik ben de walrus, LOEI DOETIE LOEI

Wallebakken aan de Neva, wachten op de dag
Als de dag niet komt, word je wel warm
Van kleumen in een mantel ijs

Ik ben de ijsman, zij zijn de ijsman
Ik ben de sneeuwpop, FOM FAAIE FOEI, FIEFOM FAAIE FOOI

Schorem-porem bajes-gajes
Sterf en het begint gewoon opnieuw (hihihi, hahaha, hohoho)
Kijk hoe ze zijn als Jezus op een zwijn, geen centje pijn
’t Is uitzichtloos

Pieterman en Paulus torpederen de Potjomkin
Piekeschuurster zingt de Internationale
Beste brave burgers schoppen Aleksandr BLOK
Ik ben de zandman, zij zijn de zandman
Ik ben de narwal DOEDA DA DOEI

BLUBB BLUBB BIBBERBIBBER BLUBB BLUB
Bajoe, bajoe, kindje ga naar bed toe (hoe, hoe)
Bajoe, bajoe, kindje ga naar bed toe
BLUBB BLUBB BIBBERBIBBER BLUBB BLUB

In jaren van stilstand geboren zijn zij de weg voor altijd kwijt –
wij kroost van Ruslands bange jaren,
wij kennen geen vergetelheid.
Jaren die alles verslonden! Brengen jullie waanzin, hoop of licht?
De oorlog, de vrijheid,
ze brandden een bloedrode gloed in ’t gezicht.
Met stomheid geslagen –
de noodklok heeft ons de mond op slot gedaan,
In het hart, ooit van vuur doortrokken,
is een rampzalige leegte ontstaan.
Laat dan de kraaien boven ons doodsbed
in zwermen krassen op deze dag.
Dat een waardiger geslacht,
O God, O God,
Uw Koninkrijk aanschouwen mag!