It Fryske wurd hjoed liket net safolle op it Nederlânske ‘vandaag’. Mei it Dútske ‘heute’ binne de parallellen oars folle dúdliker. Hjoed is dan ek net net besibbe oan it Nederlânske ‘vandaag’, mar oan ‘heden’. De Proto-West Germaanske foarm hat nei alle gedachten wat as *hiu dagu west, wat letterlik ‘op dizze dei’ betsjutte. It Aldingelsk, nau besibbe oan it Aldfrysk, hie dêrút de foarm  ‘hēodæġ’, mei in lêste part dat hast itselde klinkt as ús wurd ‘dei’. It iere Aldfrysk hat de ferlykbere foarm ‘hiodega’. In pear iuwen letter sjogge we koartere foarmen, lykas it Aldheechdútske ‘hiutu’ en ek it (let) Aldfryske ‘hiode’. Dêrwei is de stap nei hjoed sa grut net mear: de fokaal oan ’e ein ferdwûn en de d ferskerpe ta in t. 

It Nederlânsk hat mei de kombinaasje van + dag itselde dien as mei wurden as ‘vanavond’ en ‘vanochtend’, en is dêrmei just de ynnovative fan it stel.