•• Uit Dramaturgie van het loslaten, de derde bundel van Max Greyson.

Na de komma

Een laatste keer elkaars monologen lezen alsof ze handen zijn
beelden knippen, stemmingen schikken, de kat in het midden
van de kamer zetten, haar laten kiezen

Hoe onze herinneringen eerlijk te verdelen, opvoeringen
als profetieën van onze apotheose
toen al het publiek en het licht
altijd weer het licht en het speelse
bewegen tussen de accolades om je mond

Lippen verruilen, het mechaniek van onze tong herdenken
van kussen naar spreken naar nu
terug de scène op, om afscheid te nemen

De toegift, de complimenten, de buiging
krommend knikken
uit beeld verdwijnen en weer terugkomen
de buiging nog net iets dieper, iets langer aangehouden

Wie elkaar kwijtraakt, komt elkaar pas weer tegen
wanneer de een niet zoekt en de ander niet wacht

Max Greyson (1988)
uit: Dramaturgie van het loslaten (2024)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox