•• Uit De belichaming van de lente, de nieuwe bundel van Onno-Sven Tromp.

Weinig zijn

Het was een dag van weinig zijn, dat veel
was opgeheven, onze aanwezigheid niet
op prijs werd gesteld, gras zich beklaagde
over blote voeten, lucht weerstand bood,

dat regen zich omdraaide, wind niet wilde,
horizon zich achter ons verschool, niemand
zich zijn naam herinnerde, planten onder de
modder kropen, huizen werden ontbouwd,

dachten we: alle bomen staan op één been,
grond is geduldig, we gaan wildernis voorbij,
besparen op adem en kijken naar onszelf,

wisten we: tijd is water, water is steen, tijd
slaat gaten in een muur, water verliest niet,
kiezels verrotten, de mens wordt gedoogd.

Onno-Sven Tromp (1967)
uit: De belichaming van de lente (Tromedia, 2024)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox