•• Uit Hazenklop, de derde bundel van Hanneke van Eijken.

Ik ben voor bijna alles bang geweest

Ze klopt aan met haar rok vol rampen

wat breekt, zonder dat je het weet
wat groeit tussen muren, het gevaar dat in vezels sluipt
duister dat bij de voordeur ligt te janken
het huis in wil

de wind die plots opsteekt tijdens het hooien

ze bonkt, slaat op mijn deur met haar vuisten
ze drijft haar kudde bijeen, ze schreeuwt nog steeds niet
ze zwijgt
kleinvee schiet de schuur in, schuift dicht als een trillende muur
tegen de waainacht

ze duwt alle ramen open, tegen de wind in
sommige dieren gaan liggen, maar de meesten blijven
me stoïcijns aanstaren
in de krappe stal in mijn kop

•••

Honger

Iedereen krijgt een klomp klei
een koude, grijze homp
op mijn tafel ligt een toekomst
die zich vermomt

we modelleren zachte lijnen, warme handen
een buik die plat is nodig, vruchtbaar
wanneer gewenst

aandacht is mooie klei waarvoor ik een hoog cijfer krijg

hoe klamp ik me vast
aan wie in mij staat te stampen?

Hanneke van Eijken (1981)
uit: Hazenklop (Van Oorschot, 2025)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox