•• Twee gedichten uit Barcode van stilte, de nieuwe bundel van Hester Knibbe.

Dicht

De stallen zijn leeg het huis oogt verlaten
onaardse kleuren bederven het graan. Er is

een opgaan in dromen van verten terwijl de blik
blijft ingeklemd: de lijst om de wereld sluit eng.

Oud landschap, het paard voor de wagen trekt
man en dag dwars door de grauwe

lucht op het pad, waar droomt het van wat
is zijn verlangen? Kortom, hoe denkt een paard voor een kar

met een man in gepeins? Geen deur of raam
van schuren en huis bewijst er is

leven daarbinnen. Alleen de man en het paard
lijken adem te halen, maar hun koppen zijn eveneens

dicht. Blijven: een ongebreidelde
lucht, het idee van een boom, van bewoning.

•••

Terwijl

Het was die storm, hij hakte
in op slaap. Wie houdt de wacht vroeg ik
mij af wie redt mij als ik nietsvermoedend
liggen blijf terwijl het huis inzakt?

Dat was het ogenblik waarop ik wakker
schrok de straat in keek, de bomen stonden nog
het water kletste wel de oevers nat maar
geen lekkage waar ik lag, geen

zorgen voor een ramp die groter dan
een kinderhand mij treffen kon, het licht
van de lantaarn glansde in een plas de straat
had geen benul van overlast: het was

een storm die overwaaien zou.

Hester Knibbe (1946)
uit: Barcode van stilte (2025)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox