Pavlov

Bij dat van mensen vergeleken, is het denken
van honden beperkt, en hun dromen
daaruit slechts een verwarde keus.

Overdag in de onrust valt het niet op
maar in windstille nachten,
als niets beweegt, beweegt in mij
nog de onzekerheid, een hond
die huivert in zijn droom.

•••

Klein heldendicht

Daar zijn ze weer, oude tyrannen,
de nabob en de moedergod,
de aterling, de geest van de moerassen.

‘Hic est labyrinthus’, noteerde een man.
‘Gij zult vereren en hen niet doorzien.’

Elders trekt men cirkels om spoken te weren.
Niet doen. Spreek vierkant tegen:

‘Er is een balk gevallen op de hut van mijn jeugd.
Ik zal mijn kapitaal verbranden.’

J.A. Emmens (1924-1971)
uit: Een hond van Pavlov (1969)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox