•• Uit Hazenslaap, de nieuwe bundel van Margreet Schouwenaar.

Een woord dat godgans houdt

Kent de golf de golf die voor hem in zee verandert?
Of het schuim van zijn kop dat hij aan land draagt?
Kent de golf de rug van de ander als eigen of weet
hij van geen zee? Genoeg, geen gedachten meer.
Het moment is geen dag maar een fragment en
basta. Zoals woorden onderdeel zijn, een fractie
van een zin, een zin die regels behoeft; toch zit
in elk woord een part dat het tegendeel tart. Er
moet toch een woord zijn dat godgans volslagen
houdt. Is een plas nog regen en zijn gevoelens niet

van glas, zoek ik geen woord voor iets waar geen
woord voor was? Is de nacht de achterzij van de dag.
Hou op, niet doen. Tel af. Een, twee drie: ik heb
een leven gehad. Ik was een golf, droeg een naam,
herken iets van het kind dat zo lang al te schraal
op foto’s staat, maar geen zin. Geen woord dat licht,
verklaart, draagt, een heel heelal schraagt. Ik schrijf
mijn naam te vaak, strand tegen de randen van weer
een mond. Drijf een moment tegen een moment
dat hier volledig rust: pen, papier, een kus.

Margreet Schouwenaar (1955)
uit: Hazenslaap (Uitgeverij P, 2025)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox