Op 24 juli 1972 werd Annemarie Nauta, de tweede echtgenote van Jan Wolkers, geïnterviewd in een uitzending van Televizier. Eerder had Nauta interviews geweigerd, totdat Wolkers in het autobiografische Werkkleding (1972) zonder toestemming foto’s van haar publiceerde met citaten uit Turks Fruit erbij, waardoor de suggestie werd gewekt dat zij de Olga uit het boek was. Toen daarnaast de commerciële machine rond de verfilming op gang kwam, besloot ze zich uit te spreken.

NRC Handelsblad oordeelde: ‘Afgezien van wat de televisie er mee doet, zou de tekst van het interview moeten worden gepubliceerd. Liefst als onderdeel van een uitvoerige studie, desnoods als aanhangsel bij nieuwe drukken van Turks Fruit.’

Wolkers reageerde in Het Parool en insinueerde dat Nauta eerder juist trots was geweest op het feit dat zij Olga was, en zelfs bij hem had willen terugkomen. Nauta kwam hierop met een verklaring: ‘Er is geen kwestie van dat ik Jan Wolkers wil zwartmaken. Het is een soort zelfbehoud. Hij gaat er niet onderdoor, maar ik. Er zijn mensen die de uitzending kwalificeren als een roddelpartij, maar dat is niet de bedoeling geweest. […] Ik wilde hem vragen of hij wel besefte wat hij mij ermee aandeed. Hij weet wel dat ik leef. Waar blijft dan het gevoel van liefde als je iemand zo kwetst? […] Ik geloof dat hij het boek heeft geschreven in een liefde-haatsituatie. Liefde omdat ik er was, haat omdat hij met niet heeft vast kunnen houden.’

Wolkers was er in zijn onlangs gepubliceerde dagboek van 1968 duidelijk over: ‘Om halfelf in bos gaan wandelen. Spreken steeds over nieuwe boek. Boek van de wraak.’