Wat een droom, zo vrij te leven als Emilia uit de roman Het land, in brieven (1788) van Elisabeth Maria Post. Zorgeloos in de nacht door het bos wandelen, een eigen huis met een hondje op het platteland, wat doen aan sterrenkunde, lezen, piano spelen, een deuntje zingen. En een hartsvriendin hebben om aan te kunnen schrijven.

Was het maar zo. De werkelijkheid zal anders zijn geweest, maar toen Post dit schreef had ze wel natuurdagboeken bijgehouden van haar wandelingen op het Utrechtse en Gelderse platteland waar ze rijkelijk uit kon putten en onderhield ze ook intense vriendschappen. Aagje Deken en Betje Wolff behoorden tot haar kennissenkring. Sanneke van Hassel toverde de roman Het land, in brieven om tot tien pagina’s intens vriendinnenproza, op de site van Fixdit te vinden.

In deze podcast horen we meer over de nacht die Post in haar roman opeist en ook over haar kritiek op de slavernij in haar roman Reinhart of natuur en godsdienst (1791), waarvan Sanneke van Hassel fragmenten hertaalde.

Post-kenner en emeritus hoogleraar Bert Paasman vertelt over het leven van Post en het leven van vrouwen aan het einde van de achttiende eeuw.S