Gedicht, dat de meisjes hun tijd niet moeten laten verloren gaan.

Verharde Herderinnen,
Die noch het smeken noch de klacht,
Van uw getrouwe Herders acht,
Afkerig van het zoete minnen.

Ziet hoe de vlugge baren
Eens weggevloeid nooit komen weer,
En laat u dat zijn tot een leer,
Dat evenzo gaan deur uw jaren.

Uw jaren haast verlopen,
En eer gij ’t gist, in korte tijd,
Uw smakelijke jeuchje kwijt,
Zijn met geen naberouw te kopen.

Gaat aan, gaat aan, met woeden;
Uw wreedheid teelt zijn eigen straf,
Die gij zult dragen tot in ’t graf,
En met uw leed ons leed vergoeden.

Johan van Heemskerck (1597-1656)
uit: Inleijdinghe tot het ontwerp van een Batavische Arcadia (1637)

---

•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen ieder dag gratis een gedicht in hun mailbox.