Mevrouw Etty Hillesum, 

Mijn moeder (1912 – 1986) vertelde mij vanaf mijn zesde over een ontmoeting die zij met u had en die een grote indruk op haar maakte. Dat was vóór de oorlog, ergens in een café naast het Concertgebouw.  

Als kind luisterde ik niet echt naar het verhaal van mijn moeder. Nu ik erbij stilsta, heb ik een tekening van u gemaakt. Ik moest daarbij denken aan de kunstenares Käthe Kollwitz. Ze deelde het lot van mensen die hun eigen hachje moesten redden. Käthe deelde het lot van het volk dat in armoede leefde. 

U schreef: Ik geloof er niet meer aan, dat we in de buitenwereld iets verbeteren kunnen, wat we niet eerst in onszelf moeten verbeteren.  

Ik denk dat dat nog steeds zo is. 

Geïnteresseerd in een van de schrijversportretten – of een andere tekening – van Robert Kruzdlo? Neem contact op met de maker.