Begaf zich, voor het eerst sinds enig medisch malheur, naar het centrum van de stad, stapte een boekwinkel binnen, zag een dichtbundel liggen en kocht hem nadat ik op p. 18 en 19 dit las:

Gorter ging naar het Stedelijk Gymnasium, het latere Barlaeus.
Mijn slimmere nichtje, en mijn nog slimmere kinderen,
           gingen naar het Barlaeus, het vroegere Stedelijk Gymnasium,
waar dichter, Gorteroloog en luchtdirigent Gert de Jager het scepter zwaaide
           over de nog altijd sexy sectie Nederlands.

De regels komen uit ‘Gorter en ik’, een gedicht van tweeëntwintig pagina’s waarin, al was het alleen maar om me voor de zonde van de ijdelheid te behoeden, heel veel namen vallen. ‘Luchtdirigent’ verwijst naar een ironisch stukje dat ik publiceerde op mijn weblog, het wordt vermeld in een noot. Heel veel noten bevat de bundel: ze vullen soms meer dan de helft van de pagina. Op pagina 33 bijvoorbeeld, de eerste pagina van het volgende gedicht: ‘Gorter zonder mij’. In de eerste noot haalt Eric Bindervoet een passage aan uit een stuk dat ‘voormalig Spitfire-piloot Gert de Jager’ over het gedicht publiceerde op neerlandistiek nadat het was voorgepubliceerd in De Gids. Het is een lange passage, ik vind het nog steeds een goed stuk en dankzij Spitfires wonnen de geallieerden de slag om Engeland. Ik moet toch eens mijn rijbewijs halen.

Dat van die Spitfires weet ik dankzij Wikipedia, volgens Van Dale is het niet ‘het’ maar ‘de’ scepter, ‘sexy’, ja ooit, en Erratapedia is de titel van de bundel.

Dit stuk verscheen eerder op het weblog van Gert de Jager