Aan zee komt geen golf te kort. Het existentialisme van Nadia de Vries: er is nooit een tekort. Geen vliegende schotels van de vrijheid met valschermen om de literatuur te komen helpen. Iedereen die biologisch bezwijkt, blijft vrij. Het nadiaans-existentialisme aarzelt het lot nooit; het binnenbrein blijft altijd de baas en gist nooit. Ieder mens wacht hetzelfde lot: de natuurvernietiger haar glorieuze dood. Het lot is voor Nadia de Vries de lezer. De lezer is totaal vrij en gevangen in haar schrijftechniek. Zelf is ze blind als de zee(lig) waar elke golf anders is. Qu’est-ce que la littérature?