•• Vandaag is de 27ste sterfdag van Pierre H. Dubois. Een kleine bloemlezing uit zijn gedichten hier.

Moment

Vanwaar gedreven
naar waar?
Even mijn lief, even
zijn wij maar bij elkaar.

Van het eeuwige vergeten
is dit ene ogenblik
al wat wij zullen weten
jij mijn lief en ik.

•••

Stadsbeeld

Het huis waarin zij woont,
het hek, de stoep en, vaal,
het donker trapportaal.

De lamp die daarin brandt,
zij in een jurk van kant
met zwarte rand omzoomd

tegen de deur geleund,
houdt als een witte streep
haar hand met sigaret

genageld in een greep
aan ’t rasterwerk dat kreunt,
en overschaduwt het.

•••

En het gebeurde

En het gebeurde opnieuw — de wind waaide
het gras loste zijn zaad en zaaide

over de vlakte torende hoog
stof in wolken dat voortbewoog

en even later langzaam daalde
tussen het zand — tot het zich herhaalde

en het weer gebeurde, de wind waaide
en het gras zijn zaad loste en zaaide.

Pierre H. Dubois (1917-1999)

---

•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox