Zij speelde een niet te onderschatten sleutelrol in de wereld van het twintigste-eeuwse uitgeven in Nederland, bijvoorbeeld waar het gaat om de autochtone literatuur. Zo ‘ontdekte’ ze Hella Haase en zorgde met haar uitgeverij Querido voor het juiste bed voor het werk van Annie M.G. Schmidt. Maar Alice van Nahuys (1894-1967) maakte allereerst naam als vertaler van Duitse literatuur. En dan gaat het niet om de minste boeken: zij heeft befaamde vertalingen op haar naam staan van meesterwerken van Thomas Mann en Arthur Schnitzler, met wiens Casanova’s terugkeer zij al in 1920 debuteerde. Na de Tweede Wereldoorlog, waarin zij de uitgeverij van Ismael Querido min of meer redde, verscheen van haar hand Het proces van Franz Kafka. Querido had haar al in 1915 opgemerkt toen zij de kost verdiende in een boekhandel. Alice van Nahuys was een van de grote groep Belgen die in de Eerste Wereldoorlog hun toevlucht zochten bij hun noorderburen. Al in 1929 werd zij directeur van de uitgeverij. Hella Haasse noemde haar een vrouw vol tact, discretie en hartstocht, iemand ‘met groot begrip voor het proces van het schrijven, met een groot zakelijk talent, fel betrokken bij eigentijdse mensen, gebeurtenissen en verschijnselen’. Alice van Nahuys brak in al haar rollen een lans voor het Nederlands, en dus ook als zij vertalingen verdedigde. ‘Een vertaalster moet de taal, waaruit zij vertaalt, natuurlijk deugdelijk kennen, maar voorál moet zij de taal, waarin zij overbrengt, volkomen meester zijn.’

Meer weten over Alice van Nahuys? Lees het portret op het Vertalerslexicon.