Neerlandistiek

Online tijdschrift voor taal- en letterkundig onderzoek

Raymond Noë

Gedicht: Peter Holvoet-Hanssen • Toegankelijk gedicht

door Reageer

Uit Blauwboek. Gedichten voor de grote reuzin, de nieuwe bundel van Peter Holvoet-Hanssen. Toegankelijk gedicht zoals de reuzin door het water waadt geef mij warmte en wifi vertel dan pas bij ijzerkruid met stevige stengel veerkrachtig tongblad de Legende van de Witte Slang de Legende van de Blauwe Slang geen goedgekeurd engagement of onschadelijke … [Lees meer...] overGedicht: Peter Holvoet-Hanssen • Toegankelijk gedicht

Gedicht: Henriette Roland Holst • Over de zwakheid van het verenkelde

door 1 Reactie

Over de zwakheid van het verenkelde Als een zeevaarder die denkt te bewijzen plantend zijn vlag in 't zand het recht van macht over 't onnooz'le volk waar zijne reizen hem tot hun onheil hebben heengebracht - zoo doet hij, die zijn machtwoord luid laat rijzen, boven den wil van een geheel geslacht, vergetend dat gezamenlijke wijzen alleen, de schoonheid paren aan de … [Lees meer...] overGedicht: Henriette Roland Holst • Over de zwakheid van het verenkelde

Gedicht: Maria Barnas • Het precieze kind

door Reageer

Het precieze kind Onder het projectiescherm dat iets groter dan 1:1 een meisje laat zien dat pianospeelt zit een meisje dat kleiner dan 1:1 precies pianospeelt. Het gladde zwarte haar met een liniaal op de rug gesneden. Ze kan niet spelen en lachen tegelijkertijd. Kan iemand het nauwgezette kind naar huis brengen? Onder haar jurk komt een rode geplooide … [Lees meer...] overGedicht: Maria Barnas • Het precieze kind

Gedicht: Jan Meulenbelt • De bleke man

door Reageer

De bleke man Ik ben een bleke man met bril, Die nog met alles moet beginnen. Al ben ik van gezonde zinnen, Mijn vrouw kus ik te kalm, te stil. Al heb ik geest, 'k kan niets verzinnen, 't Vers dat ik schrijf komt niet van binnen. Ik ben een bleke man met bril. Soms weet men mij voor iets te winnen, Soms weet ik wat men van mij wil: Maar juist als 'k van emotie … [Lees meer...] overGedicht: Jan Meulenbelt • De bleke man

Gedicht: Jan Meulenbelt • Brief aan een vriend

door Reageer

Brief aan een vriend Je wilt dus weten, beste, hoe 't mij gaat. Welnu, er is geen mens die 'k zou benijden en geen ellende die 'k niet weet te mijden en toch vind ik het leven desolaat. Ik ben vandaag de dag tot beetre tijden weer in zo'n eindeloze doorgangsstaat waarin geen plaats is voor geluk of haat en niets te hopen is en niets te lijden. 'k Bericht je niets … [Lees meer...] overGedicht: Jan Meulenbelt • Brief aan een vriend

Gedicht: Tony de Ridder • Twee menschen door den nevel

door Reageer

Twee menschen door den nevel Ik zag twee menschen door den nevel schrijden, Zij gingen, arme' en handen dicht ineen, Ik zag, dat wat hen werkelijk hield gescheiden, Hen schijnbaar innig te vereenen scheen. Die menschen waren als twee boomen, eenzaam Die winter-witte mist heel stil omgeeft. - Dit hebben ziele' en ijle boom gemeenzaam, Dat eendre grijze nevel hen … [Lees meer...] overGedicht: Tony de Ridder • Twee menschen door den nevel

Gedicht: Max de Jong • Een nacht

door Reageer

Een nacht De stegen van de stad zijn leeg en tochtig de luchten hel van koersende kometen. De wanden van een gracht begroeid en vochtig: door schimmelvegetaties aangevreten. Een zwaan begeeft zich klam en achterdochtig het donker in en maakt breed uitgemeten een tocht langs keldermuren, steil en bochtig. Ik lig er boven in mijn bed te zweten en weet me bij die ik … [Lees meer...] overGedicht: Max de Jong • Een nacht

Gedicht: Dewi de Nijs Bik • Er was eens

door Reageer

Er was eens een prins, hij had een oogje op me. Het mocht alleen niet wederzijds zijn van hem. Als hij nu vraagt wat ik voel zeg ik dat onze lichamen bij elkaar passen. Hoe? Hij speelt de archeoloog door mijn botten op te graven. Een voor een houdt hij ze omhoog maar niet één goede vondst. Ik leg vervolgens mijn oor tegen zijn borstkas alsof het een kluis is waar … [Lees meer...] overGedicht: Dewi de Nijs Bik • Er was eens

Gedicht: Jacob van Lennep • Gij vergt mij, dat ik zingen zal

door 1 Reactie

• Gister 150 jaar geleden overleed Jacob van Lennep. Het onderstaande gedicht is nooit ter publicatie bedoeld geweest. Gij vergt mij, dat ik zingen zal, Dat heb ik nooit geleerd : Mijn keel is schor en ik wat mal; Maar als je 't toch begeert, Welaan, zoo luistert naar mijn lied; Maar 't zingen is mijn ambacht niet, En zoo je dit niet aan en staat, Loopt dan waar 't … [Lees meer...] overGedicht: Jacob van Lennep • Gij vergt mij, dat ik zingen zal

Gedicht: Jacob van Lennep • Aan een roosje

door 3 Reacties

• Vandaag 150 jaar geleden overleed Jacob van Lennep. 'Aan een roosje' werd bij zijn leven niet gepubliceerd. Aan een roosje Zachtgekleurde lentebloesem, Die Selindes borstjes kust, Die zoo mollig op haar boezem Tusschen donzen peulen rust! Aartig roosje, versch ondoken*, ware uw zalig lot het mijn’, Lag ik ook zoo neergedoken Tusschen 't dubbel halssatijn, 'k Lei … [Lees meer...] overGedicht: Jacob van Lennep • Aan een roosje

Gedicht: William D. Kuik • Voor Walter

door Reageer

Voor Walter Eigenlijk houd ik van de winter, Mitty als het ijs gemeen blauw ziet, de wind een feestneus maakt. Dan ben ik Kazan de Wolfshond, ik snuif de geur op van dunne repen gebakken spek, half blind strompel ik door de hoge sneeuw naar de hut, O, joker. Maar het was dit jaar een kwakkel. Veel, veel regen, soep in een lauw kommetje. Dat heeft natuurlijk … [Lees meer...] overGedicht: William D. Kuik • Voor Walter

Gedicht: Moya De Feyter • In een poging de krantenkoppen te halen

door Reageer

Uit Tot iemand eindelijk, de debuutbundel van Moya De Feyter. In een poging de krantenkoppen te halen de mooi oud geworden man trekt zijn broek op alsof het een staatszaak is, zegt dat ik niet bang moet zijn want de dagen komen een per een, zelfs als een stoel een tafel wordt zal dat langzaam gaan en wie zich te jong vindt voor het leven is al te oud om er niet mee … [Lees meer...] overGedicht: Moya De Feyter • In een poging de krantenkoppen te halen

Gedicht: Ana Roelofs • #234

door Reageer

[Transcriptie onderaan] Op deze snikhete plastic planeet vallen onderhuids de hardste klappen goedbetaalde konijnen verdoezelen de heilige geestverschijningen van de verrukkelijke doodsreutel van het bittere eind zoals altijd broeit er wrok tussen de monsters en in de ongeneukte kip moet ‘n pimmel en iedereen moet knus meedoen met de evolutie uw stampvolle … [Lees meer...] overGedicht: Ana Roelofs • #234