DROOMSTRAAT Onder het plaveisel schijnt de zon en door de gaten wordt de hemel zichtbaar: gladgestreken blauw met vlokken wolk die langzaam krullen en ontkrullen, veren vormen als een weids systeem van waaiers. Maar als het avond wordt dringt door de kieren tussen de keien het bloed door van de dag. Dan wordt het nacht. De oude straat klinkt hol boven de zwarte … [Lees meer...] overGedicht: Theo van Baaren – Droomstraat

Uit Een man begraaft een boom, de debuutbundel van Shari Van Goethem. drie meisjes hurken bij de gedachte dat alles onderweg is geweest naar het punt waarop de man met het kind de straat aangaat en de halve vrouw aan een raam staat, terwijl een transistorradio ze hurken alle drie, de meisjes, opdat het onderweg zijn ophoudt — dat alles hiernaartoe onderweg is … [Lees meer...] overGedicht: Shari Van Goethem – drie meisjes hurken bij de gedachte

Uit  Wonderbaarlijk buigt zich over water, de nieuwe bundel van Toon Tellegen. Wonderbaarlijk denkt aan mij, ze wil aan iets anders denken, maar ze denkt aan mij ze kan niet meer, er valt niets zinnigs meer aan en van en over mij te denken en toch denkt ze aan mij ik ben een aandoening, een complicatie, een recidief, zij lijdt aan mij ik ben een overspannen … [Lees meer...] overGedicht: Toon Tellegen – Wonderbaarlijk denkt aan mij

GESCHEIDEN Den zomernacht die hen zo diep ontroert zal hij wellicht, zij nimmermeer vergeten; hij was als zij: verwonderd en vervoerd, zij niet als hij: gepijnigd en verbeten. Een strelende arm die om een hals zich snoert is wel een band, maar niet voor het geweten: zij kunnen zalig zijn, van de aarde ontvoerd, en verder nooit iets van elkander weten. Maar … [Lees meer...] overGedicht: Jan van Nijlen — Gescheiden

STILLEVEN Koele citroen in 't heldere kristal, Geel als de primula van dit seizoen, Het huis vol zon, narcissen overal En in den tuin het kleurige legioen Der tulpen, de wuivende waterval Van blauweregen boven de pioen: Meer dan de sterren, meer dan het heelal Is mij een primula, een geel citroen. Jan van Nijlen (1884-1965) … [Lees meer...] overGedicht: Jan van Nijlen – Stilleven

DE TORTEL Zijn lied klinkt dof van uit de hoge linden. Het lijkt wel of hij iets met nadruk vraagt of iemand roept; hij kan de rust niet vinden. Dichters beweren dat de tortel klaagt. De dieren die de tere tortel horen maken zich om dit schor gezang niet druk en zoeken niet in het eenzelvig koeren een zin van heimwee naar vergaan geluk. Alleen de mens wil weten … [Lees meer...] overGedicht: Jan van Nijlen – De tortel

Uit de zaal van baards! - de in koortsdreun geschreven tweede bundel van sadà\exposadà. visioenen van de absolute kut, solide maar droog. ik poeder mijn gezicht groen. glij van de botten, braak over borsten, daar voel je je vrij. welke aderen omklemmen je schaduw? diagelijke schedefronsende, zijn je lippen het signaal? met natte haren hoest je de hond, de klauwen van … [Lees meer...] overGedicht: sadà\exposadà – visioenen van de absolute kut, solide

Vandaag is Remco Campert jarig. ANTWERPS MEISJE Het was laat in de avond regen in lamplicht gevangen sloeg neer op het macadam van de Mechelsesteenweg je had een offwhite jurkje aan ik schatte je op vijftien je liep langs de straat waar ook ik overging auto's passeerden remden af reden weer verder je vroeg de weg naar de Muze café waar Ferre optrad Ferre … [Lees meer...] overGedicht: Remco Campert – Antwerps meisje

Uit Bladgrond, de nieuwe bundel van Roland Jooris. OP HET MEER Roeien we naar verder dan waar het te laat is, vindt wat we niet weten ergens oeverloos plaats klinkt elk voorvoelen als een slag in het water ligt een plons achter ons daar voor altijd hardhorend is het een ogenblik lang voorbijgaand toch eeuwig zwemt iemand zich weg tot oneindigheid … [Lees meer...] overGedicht: Roland Jooris – Op het meer

AAN HET STRAND (Naar François Coppée.) 't Is 't volle badsaizoen aan 't Scheveningsche strand, Waar breede golven slaan op 't zacht fluweelen zand, Alsof het verzen zijn van Helmers, zoo plechtstatig, Zoo deftig en zoo kalm, zoo fier en regelmatig. Daar komen uit chalet, uit villa en hotel De rijke kindren aan - en straks begint het spel. De voetjes in het nat; de … [Lees meer...] overGedicht: J.N. van Hall – Aan het strand

Dichter Hans Vlek is 15 juni overleden.   Lege huizen Huizen die leegstaan, wastafels zonder zeep, keukens zonder geur, kast- papier met roestige punaises, gaten zonder spijkers, lampen zonder licht, ramen die moeilijk opengaan. Niemand heeft iets laten liggen. Lege huizen, dozen vol verdriet dat je niet ziet maar weet, omdat er niets anders is. … [Lees meer...] overGedicht: Hans Vlek – Twee gedichten

LANDELIJKE RUST 't Gras is groen als gras met hier en daar de doodgewone staande koe. Daartussen ligt het koebeest. Grazensmoe. Het half paar paarden stapt wat, maar het schaap is nergens tegen, nergens voor: 't kijkt lijnrecht tussen weide en wolken door. En ook de boer gaat nergens meer naar toe.   J. Meulenbelt (1921-2011) uit: Plattegrond (1950) … [Lees meer...] overGedicht: J. Meulenbelt – Landelijke rust

RONDEEL De korte liefde en 't lange lijden, Het wordt een ding, dat men vergeet. Herdenkt men 't nog, dan zegt men: 'k weet, Het was destijds niet te vermijden. Benijdt men soms de niet-bevrijden Tot deze afwezigheid van leed? Toch, korte liefde en langer lijden, Het wordt een ding dat men vergeet. 's Verleden levens koud en heet Voelt men zich in den loop der … [Lees meer...] overGedicht: J.C. Bloem – Rondeel

Uit Aanmatigingen, een nieuwe bundel sonnetten van Jan Kuijper.   ALBUMBLAD VOOR DELPHINE LECOMPTE Wekelijkse wortel van marsepein, met aarzeling neem ik het mes ter hand om het gevoel te leren: het verstand is hier de baas, het doet maar even pijn, en het zal lekker lekker lekker zijn om te vertoeven in het wonderland van luxe en kalmte. En aan de andere … [Lees meer...] overGedicht: Jan Kuijper – Albumblad voor Delphine Lecompte

Uit de achtste bundel van Jacobus Bos.   ZWIJGEND LANDSCHAP Daar staat hij dan ergens midden in Frankrijk in de brandende zon waar Van Gogh zijn verstand verloor. De hemel een onmetelijk blauwe zee. Koren dat daar roerloos onder golft. Heerszuchtig boven dit alles de zon. En de kraaien. De kraaien. Stoer en luidruchtig als doden die uit hun graven zijn … [Lees meer...] overGedicht: Jacobus Bos – Zwijgend landschap

Dit gedicht mist de context van de rest van haar vliegstro, de nieuwe bundel van Peggy Verzett.   KLASSIEK GEDICHT lichtdruk fluitwerpen regelt, ochtend is avondschemer snavels open tegen licht afgestelde snavels bewegen ik beweeg de kamer in als een groet een tijd geleden ben ik in haar kamer geweest het leer van de bank komt tegemoet en neemt lamplicht … [Lees meer...] overGedicht: Peggy Verzett – Klassiek gedicht