Abstract Wat leven we langen gelukkigen waar hebben we 't aan verdiend De tafel met de 3 stoelenéén voor Judy, één voor poesen één voor mij De kamer met het haardvuurde blokken in de vlammenen een glas port Wat leven we langen gelukkigen waar hebben we 't aan verdiend Kees Winkler (1927-2004) •• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een … [Lees meer...] overKees Winkler • Abstract
Mahlu Mertens • Uitgeleend
•• Uit Brooddoosomhelzing, de nieuwe bundel van Mahlu Mertens. Uitgeleend Mijn huis is een bibliotheek, jij bent enkel tijdelijkuitgeleend. Over een week of driezal ze je terugbrengen. Ze mag je ook eenmalig verlengen, je in haar schoot leggen,je herlezen. Geen ezelsoren, geen aantekeningenmogen er in je achterblijven. Ik moet je terugkrijgen zoals je mij verliet: … [Lees meer...] overMahlu Mertens • Uitgeleend
Leonard Nolens • Brief, toevallig in versvorm geschreven
•• Leonard Nolens is 26 december overleden. Brief, toevallig in versvorm geschreven Voortaan zal ik verstrooid en zonder veel omhaal van woordenAlle uren laten kloppen in het blauw dooraderd porseleinVan deze hand die eeuwen broos en roerloos op de tafelVoor me ligt. lk ben alleen. lk heb die eenzaamheidVan tong en denken niet gewild, en niet de bloedgroepVan de … [Lees meer...] overLeonard Nolens • Brief, toevallig in versvorm geschreven
Leonard Nolens • Uit de tijd
•• Leonard Nolens is 26 december overleden. Uit de tijd Ik rijd naar huis in de bellende leegteVan de laatste tram. Het wordt mijn tijd.Verlaten straten komen samen, gaan uiteenOp steeds dezelfde, stroevende punten. Ik zit in mijn ijzer, lees de haltes, steedsDezelfde, door het raam dat wie weerkaatst. Ik zoen de koude naam op de achterkantVan mijn adres, verscheur … [Lees meer...] overLeonard Nolens • Uit de tijd
Anton van Duinkerken • Stilte van Kerstmis
Stilte van Kerstmis ’t Laatste geluid op straat,waarnaar ik luisterde,viel stil. De laatste vogelkeel, nu heelde lucht verduisterde,viel stil. En in mijn hoofd elke gedachte,in mijn hart ieder verlangen,in mijn zielde twijfel of Gij met mij waartof mij verliet,viel stil. Lang zocht ik in de stiltenaar de bron van mijn gezangen:ik vond een kind, dat in de kribbe … [Lees meer...] overAnton van Duinkerken • Stilte van Kerstmis
Kees Winkler • Kerstmis
Kerstmis De klokken luiden en de zon breekt doorhet is zacht buiten: hoor een vogelkoorzo hebben de engelen ook gezongentoen herders zich om de kribbe verdrongen Een os en een ezel en wellicht een schaapstommelden zachtjes het kind in slaapMaria en Jozef waren pas ondertrouwdmaar koningen kwamen met wierook en goud De klokken luiden, het is stil op straatklinkende … [Lees meer...] overKees Winkler • Kerstmis
Michel van der Plas • Uit Amerika
Uit Amerika Wanneer je einde februari doorAmerika rijdt, zie je overalnog Kerstversieringen. Een sterk gevalvan niet willen opgeven doet zich voor,een hardnekkig vasthouden aan een stal,aan koetsbellen die niet uit het gehoormogen; star blijft men een ster op het spoortot die zich op zijn dak nestelen zal. Het lijkt op vroeger in de bioscoop:als ik, na een kwartier of zo, … [Lees meer...] overMichel van der Plas • Uit Amerika
Leo Vroman • Gras hooi
•• Jaap Goedegebuure en Sjoerd van Faassen schreven ooit een interpretatie-artikel over 'Gras hooi' van Leo Vroman (dat hij zelf ooit zijn “meest bevredigende gedicht” noemde). Gras hooi Ach mijn zachtevan je woordenzijn de gedachtezo goed als gehoordeals ongehoordeals ongedachte dat ik je wilen nog kan kussenach daar tussenis ook geen verschil want door te … [Lees meer...] overLeo Vroman • Gras hooi
Lizzy Sara May • Schepping
Schepping de aarde zit volvreemddalige okselsvandaar de mannen de lucht zit volvreemdpoortige vogelsvandaar de vrouwen de vrouw zij vultde oksels met wateren de man bouwt de brug de man hij beweegtde vogels met winden de vrouw bouwt het nest en de man taalt de vrijheidvan vele tongen en de vrouw kermt de vrijheidvan vele klauwen en beidenzij vouwen de … [Lees meer...] overLizzy Sara May • Schepping
Tom Graftdijk • De electrische stoel (2)
De electrische stoel (2)er is altijd wel iemandte vinden die naar je luistertmaar geen antwoord geeft een beetjevoor zich uit lacht en verdomd goedweet wat lekker is en wat nieteen geile kop kleffe billen buiken borsten zwanger van een misluktesex het crypto-communistische meisjevan 1959-’61 ’s avonds in de winterdoor uitgestorven straten langsgesloten buurtbioscopen in … [Lees meer...] overTom Graftdijk • De electrische stoel (2)
Tom Graftdijk • De electrische stoel (1)
De electrische stoel (1)politici met hun handen op éénverschrikkelijke buik verspreidende publieke geheimen waar ikgeen weet van heb alleen maar deschaamte voor de trillende handenhet rode hoofd de knikkendeknieën de onverstaanbare stem zijn er dan nog meer dingendie je niet hebt durven zeggenwaarom heb je ze niet vergetengeen nieuwe bedacht nu de huiveringvan het radeloze … [Lees meer...] overTom Graftdijk • De electrische stoel (1)
Kees Jiskoot • Zwaarmoed en potsier
•• Kees Jiskoot was vertaler en dichter. Zwaarmoed en potsier Van strijdvaard en blijmoed verstokenis ieder die uitbund ontbeert;waar mistroost en droefgeest ontloken,dient oubol, dient luidrucht geweerd.Geen lichtvoet valt ooit te verwachtenvan hem die tot rampzaal verviel.Wil meewaar en hulpvaard betrachten,vertroet hem, zo'n poot van een ziel! •• Aan het … [Lees meer...] overKees Jiskoot • Zwaarmoed en potsier
Edwin Fagel • Ik antwoord de conducteur goedenavond
•• Twee gedichten uit Cagney, de nieuwe bundel van Edwin Fagel. Ik antwoord de conducteur goedenavondzoals ik amen antwoord op de hostieik volg de structuren van de samenlevingik houd me aan de regels. Ik houdheel patriarchaal de schijn op dat ik nietbij het patriarchaat wil horen. Kennelijk vat ik mijn bestaan opals een stelsel van verplichtingen (leef ik dus, maar nietuit … [Lees meer...] overEdwin Fagel • Ik antwoord de conducteur goedenavond
J.W. Schulte Noordholt • Adieu
Adieu In de kamer zit ik aan de tafel,luister naar het suizen in mijn oren.Vogels houden eindelijk hun snavel,het wordt stil, ik kan de sterren horen,en wat in de aarde wordt geboren. Nu vannacht, het hele huis ligt open,ik zit in de blote eeuwigheid,en ik laat mij door de regen dopenvoor een zachte dood, ik ben bereid. Regen regent en de bomen lopenbij mij binnen, op … [Lees meer...] overJ.W. Schulte Noordholt • Adieu
Robbert-Jan Henkes • Gorter en Gons
•• In Nachttrottoir bewerkt Robbert-Jan Henkes het gedicht ‘Nacht. Trottoir. Drogist. Lantaren’ van Aleksandr Blok op zevenenzeventig verschillende manieren. In de traditie van Stijloefeningen van Raymond Queneau komen we versies tegen met de stem van Piet Paaltjens, Paul van Ostaijen, Menno Wigman, Tonnus Oosterhoff, Anne Vegter en Hadewijch en vele anderen. Hieronder de … [Lees meer...] overRobbert-Jan Henkes • Gorter en Gons
Drs. P • Partijtje ongeregeld
•• Tussen de nieuwe titels in de DBNL van deze maand ook de elfde jaargang van poëzie- en lightversetijdschrift De tweede ronde, met daarin deze gedichtjes van Drs P. Partijtje ongeregeld [1] Vandaag eens een echt exotisch onthaal:Rauwe zeeslak en lang bewaard ei!(Ja, zo'n huurkamer — 't is wel wat krap allemaalDus pas op met je eetgerei)Dan groente op deze stinkhouten … [Lees meer...] overDrs. P • Partijtje ongeregeld
Marko Fondse • Rook
Rook Frits en Judith zijn terug in stad,ze zagen het niet meer zittenin de Ardèche. 't Was er niet meer je datsinds hun buurman repatrieerde, zegt Judith endat zit zo. Buurman was N., die androfiele poëet.Meer huurman grapt cynisch Frits.Het huis werd verkocht onder zijn reetaan de snelle copy-writer B., bekend ánderofiel. Titsgalore, per dag zowat een ander stel, beaucoup … [Lees meer...] overMarko Fondse • Rook
Luc Vanhie • Duizend vlinders drummen
•• Uit Het lavablad van de lente, de nieuwe bundel van Luc Vanhie, met enkel gedichten van drie keer twee regels. Duizend vlinders drummen aan het raam dat mangroveachtig glinstert in de morgen,niemand wil de uren kwijt die een hefboom in het landschap zien De bevinding dat het leven zich voordoet als een vangnet van verschil.Alles komt tot leven, alles lijkt mogelijk in … [Lees meer...] overLuc Vanhie • Duizend vlinders drummen
Han Kang • Lied bij dageraad
•• Uit Ik leg de avond in een la van Nobelprijswinnaar Han Kang. De vertaling is van Mattho Mandersloot. Lied bij dageraad 3 Ik beneen bloemknop die niet hoeft te bloeienof een steeldie zijn bladeren al heeft verlorenHet seizoen verstrijkt, en dat zij zo Ze zeggendat de een zich heeft opgehangenen de anderzijn naam is vergetenHet seizoen verstrijkt, en dat zij zo De … [Lees meer...] overHan Kang • Lied bij dageraad
Daniël Heinsius • Elegie 8
•• Uit Monobiblos, ofwel afzonderlijk boek van mijn elegieën van Daniël Heinsius (1580-1655), de belangrijkste in het Latijn schrijvende dichter van zijn tijd. De vertaling is van Harm-Jan van Dam. Elegie 8 Je bent gemeen, mijn lief, gemeen,je hebt het me zojuist beloofd,beloofd de heerlijk zoete ademdie adem uit je lieve borstjezo heerlijk zacht, licht en bedwelmendte … [Lees meer...] overDaniël Heinsius • Elegie 8
Rob Schouten • Ontwaakt
•• Een gedicht uit Sanctus, de nieuwe bundel van Rob Schouten. Ontwaakt Hoe eenvoudig ontwaak ik elke dag!Maar het is voorbarig dan al iets te weten,ik denk dat de oude Chinezen daar wel een spreukvoor overhadden maar heb ik niet bij de hand. Alles kan anders, vind ik ook, neem maareen kijkje in mijn dromen: revolutiesen totale ommekeren bij de vleet.Maar overdag wil … [Lees meer...] overRob Schouten • Ontwaakt
Sint Nicolaas
Sint Nicolaas Zie eens, Mietje! wat al lekkersU Sint Nicolaas al bragt;Omdat ge als gehoorzaam Meisje,Uw verpligting hebt volbragt.Maar uw Broeder, die nooit luistertNaar zijn Ouders goede raad!Die onwillig, ongehoorzaam.Hun geboden heeft versmaad.Zie hoe staat hij nu te schreijen,Nu ziet hij een gart ten loon.Zie nu t naberouw hem treffen!Zijt voortaan gehoorzaam Zoon,Dan … [Lees meer...] overSint Nicolaas
Frans Budé • Parkscènes
•• Uit Parkscènes, “een stèle bij de tachtigste verjaardag van Frans Budé”, bestaande uit tweehonderdveertig vijfregelige strofes. Hieronder de drie laatste. Het vergt flink wat inspanning deze tocht,gelukkig nu steeds dichter bij zijn vaste plek.Vlakbij speelt een accordeonist La vie en rose.Beter kan niet. En zie daar: zijn jas en rugzakliggen onaangeroerd. Eerst maar een … [Lees meer...] overFrans Budé • Parkscènes
Gerrit Komrij • De penningmeester (van de club)
•• Uit Een avondje met de tantes, een bundeling van de familieverzen van Gerrit Komrij, verschenen in een genummerde oplage. Met daarin onderstaand gedicht, dat nog niet eerder in druk was verschenen. De penningmeester (van de club) Het komt, geloof ik, door de geur van gras.Ik zie een drassig, veraf voetbalveldEn ik, als enig jochie van de klasDaar langs de lijn. Mijn … [Lees meer...] overGerrit Komrij • De penningmeester (van de club)
Han G. Hoekstra • Het conflict
Het conflict We gingen in de stad boodschappen doenen op de stoep, terwijl zij binnen was,met het kind bezig, dat drukletters las,spookte het door mijn hoofd: waar wringt de schoen? Zij komt, haar inkopen half uit haar tas,de winkel uit en vraagt: wat gaan we doen?Alweer, denk ik, alweer zijn de iepen groen,als we gaan zitten op 't caféterras. Merk je, zegt zij — … [Lees meer...] overHan G. Hoekstra • Het conflict
