Zonder dat ze het weet, dat denk ik,gaat ze ’s nachts het huis uitademt het alibi van haar slaap ik lig op mijn zij naar haar toegekeerdwant ze laat zichzelf bij me achterwarrig haar een arm een heupuit liefde denk ik zodat ik haarsoms kan aanraken in het donker dat weet ze niet, ze is ver wegniet te achterhalen in een verledenwaar zij en ik niet samen warenmisschien gaat … [Lees meer...] overAnkie Peypers • Zonder dat ze het weet
Hans Plomp • Een nieuw gebed
Een nieuw gebed voor mijn saturnale vriend Gerben Hellinga aan het begin van de jaren ’80 Grote Bom die in de hemel is en op aardeen in de wateren van de zee,o Bom, voor U knielen wij op deze nieuwe dag van ons leven.Wij danken U, o Bom, dat Gij niet gevallen zijt vannacht,dat Gij ons, zondaars, weer een dag schenkt.Grote … [Lees meer...] overHans Plomp • Een nieuw gebed
Aleidis Dierick overleden
•• Aleidis Dierick is vorige week overleden. Ze debuteerde toen ze in de veertig was, en publiceerde sindsdien een bundel of tien, met tot de verbeelding sprekende gedichten in heldere taal. Het is middag.De bruine, blinkende vogels,als een handvol keiengeworpen, in de heldere straat. Herfst. Alweer.Hard zijn. Zonder te schreienzien hoe de zomer vergaat.De lucht wordt … [Lees meer...] overAleidis Dierick overleden
Liesbeth van Thillo • De dronken bruid
De dronken bruid Ik heb vanavend zeer veel ouwe wijn gedronken,ik was, o neen mijn lief, 'k was waarlijk niet beschonkenalleen maar vreemd verward en teeder aangedaanzoodat ik dingen zei die niemand kon verstaan. Maar hadt ge mij gehoord o jongen van m'n droomenge waart me zeker zéér nabij mijn hart gekomendaar gij begrepen hadt dat 't enkel heimwee wasdat mij weer … [Lees meer...] overLiesbeth van Thillo • De dronken bruid
Johan Daisne • Herfst
Herfst Een fijne geur hangt roerend door het huis:Men heeft de vulkachel weer aangestoken.Ik luister naar 't kastanjeboomgeruisch,De wind doet scheef de oude schoorsteen rooken. Op zwakken stengel wieglen tournesols,Héél hoog, en uitgebleektin 't zonnedruilen.Weer slapen in de kast de parasols,En zwellen de pompoenen in de tuinen. De kindren gaan sinds gister weer naar … [Lees meer...] overJohan Daisne • Herfst
Eva Gerlach • De vulkaan
Uit HIER, de nieuwe bundel van Eva Gerlach. De vulkaan 1 Ik laat mijn bal vallenen de vulkaan basrt uit 2 ‘een wolk van ongewone vorm en afmetingas regent neer de mensenmet kussens over hun hoofden gaan op elkaar liggenmaken zich kleiner wachten ongeboren’ maar ik raap mijn bal open ik loop verder 3 ‘aan een lange periode van stilte kwam een eindedaarna … [Lees meer...] overEva Gerlach • De vulkaan
Henri Michaux • Tahavi
•• De tot Fransman genaturaliseerde Belgische dichter Henri Michaux (1899–1984) “behoort tot het kruim van de moderne poëzie”. In 2017 verscheen het eerste deel van een door Bart Vonck uit het Frans vertaalde bloemlezing uit zijn werk, en onlangs verscheen deel twee: In je eentje een menigte. Daaruit onderstaand gedicht Tahavi Tahavi loopt naar de Leegte. Tahavi … [Lees meer...] overHenri Michaux • Tahavi
Joke van Leeuwen • Aan tafels
•• Een fragment uit Aan tafels, een nieuw lang gedicht van Joke van Leeuwen “over de sporen die mensen in dingen achterlaten”. weer raakt het dagelijkse oeverloosverwrongen — waar woensdags nogeen taart, een gaatje in je truieen opdrachtje voor school, eenlumineus idee, en donderdagsalleen het hoogstnoodzakelijke meenaar ergens waar daar hier heet enhier daar, een koffer en … [Lees meer...] overJoke van Leeuwen • Aan tafels
Ester Naomi Perquin • Alles geleerd in de loop van de jaren
Uit Ongevraagd advies, de nieuwe bundel van Ester Naomi Perquin. Alles geleerd in de loop van de jaren;het verwijderen van bramenvlekken uit een tafelkleed,het verschil tussen verwond en verwonderd, tussengewenste en misplaatste kussen, over werken waarniemand je wil, over leren tot je valt, over fatsoenlijkkunnen vallen, over liggen, over de aard van het liggen,over … [Lees meer...] overEster Naomi Perquin • Alles geleerd in de loop van de jaren
Nico Scheepmaker • Lyriek
Lyriek Ik ben geen lyrisch dichter die zich mengtin het bestaan van heuvels en cypressenof in een verre horizon die wenkt, —want dat heeft niet mijn eerste interesse. Ik zie ze heus wel, als ik in Toscaneop weg ben naar Siena voor een krant:die rijzige cypressen langs de lanendie voeren naar een streng en statig pand, en als ik dan opeens twee salamandersal remmend … [Lees meer...] overNico Scheepmaker • Lyriek
Nico Scheepmaker • Aftakeling
Aftakeling De ouderdom, die met gebreken komt,is bijna klaar met zijn omsingeling.Al wat ik ben is nog herinnering:het meeste heeft de tijd al uitgegomd. Al ben ik nog mijzelf, ik ben vermomd,een soort nostalgische tentoonstellingwaarop ik als een godvergeten dingmet alles wat ik was sta opgesomd: Toen had-ie nog een kop met stroblond haar,Toen dook-ie nog geregeld van … [Lees meer...] overNico Scheepmaker • Aftakeling
Judith Herzberg • Lied van vosvrouw
Uit Sneller langzaam, de nieuwe bundel van Judith Herzberg. Mooi Alle plaatjes bekekenvond het mooiste het mooistMaar na een poosWerd het op een na mooistehet mooist en nog weer laterhet lelijkste het mooist.Hoe daarna nog ooitover mooi gekwinkeleerd. Lied van vosvrouw Ik weet wel dat geen liefde blijftzoals je hoopt dat hij zal blijvendat alles zal … [Lees meer...] overJudith Herzberg • Lied van vosvrouw
Inge Boulonois • Drie letterdichten
Uit Puntig licht, de nieuwe bundel van lightversedichter Inge Boulonois. Op g Goh, geen gepast grootdichterlijke gloed,geen goddelijk Gezelliaans geluid.G geeft geregeld geestelijk gemuit:gebelgd gezucht, geïrriteerd gemoed. Geen grap, g genereert geheid geschutter.Gelijkertijd grijnst gorgelend gesputter. November Novembermaand, normale najaarsgang:Natuur … [Lees meer...] overInge Boulonois • Drie letterdichten
Bianca Boer • Stilte is een gaatje in geluid
Uit Vaste grond, de nieuwe bundel van Bianca Boer, waarin haar dementerende moeder centraal staat. Stilte is een gaatje in geluid toen jij zo oud was als ik nu en ik nogjouw kind was klonk de wereld anders het eerste wat ik ooit hoorde was het ruisenvan jouw bloed het kloppen van je hartvan de witte neushoorn leefden toen nogvijfhonderd volwassen exemplaren toen … [Lees meer...] overBianca Boer • Stilte is een gaatje in geluid
Patrick Conrad • VI/6 (de mensen)
Uit Oude, koude nachten, de ‘memoires in 100 gedichten’ van de vroegere ‘pink poet’ Patrick Conrad. (Fragment). VI/6 (de mensen) Voordat orkanen en oorlogen alom vernieling zaaidenen de mensen eerst hun ogen en dan hun poorten sloten,keek ik naar hen zoals men op windstille dagennaar de goedheid kijkt van de zee. Naarmate later op mijn dwaze dwaaltochtendoor drassige … [Lees meer...] overPatrick Conrad • VI/6 (de mensen)
H.W.J.M. Keuls • Bekentenis
Bekentenis Ik ben den weg voorgoed vergeten,De goden hebben mij verblind,En menschen die de waarheid wetenOntvlucht ik als een angstig kind. En wat ik denk is enkel schuimDat verre golven achterlieten,De vlokken gaan door 't wereldruimWaarin zij snel tot niets verschieten. Soms droom ik went'lende fragmenten:Een wilden groei, een bleek verval,Een glans van haast … [Lees meer...] overH.W.J.M. Keuls • Bekentenis
Sybren Polet • De dichter als dokter
De dichter als dokter Klop klop.Hier komt de dokter met zijn woorden,als een vriendelijk geklede avond,een avond in sportkostuum. Tril maar niet.Ik zal de pijn wegzuigen uit je wangen als je wiltleg ik mij op je als een warm compres.Zo wen je misschien gemakkelijker aan je lichaam. Ben je alleen? Stel je maar voor:iedere minuut treed ik opnieuw de kamer binnen,ik steek … [Lees meer...] overSybren Polet • De dichter als dokter
Pancer • Menu-nonsens
•• Vanwege de Week van het Nederlands deze week vijf gedichten over (de Nederlandse) taal. Als laatste een gedicht van Pancer, die in de jaren dertig stukjes in kranten en tijdschriften, vaak voor kinderen. Dit Charivariaanse gedicht schreef hij voor Kampvuur; maandblad voor meisjes tevens orgaan V.C.J.C. Het is niet bekend wie er achter het pseudoniem Pancer … [Lees meer...] overPancer • Menu-nonsens
Roland Jooris • Gents
•• Vanwege de Week van het Nederlands deze week vijf gedichten over (de Nederlandse) taal. Als vierde een gedicht van Roland Jooris. Over het Gents. Gents Het hekelt wat hetzegt, het heeft een ruigehuid, het drukt zich eigenzinnigin het gemonkel van zijn weerzinuit, het kruidt zijn kolorietmet soms wat ijdel Frans, hetkoestert zich in een malsetongval die het alles tot … [Lees meer...] overRoland Jooris • Gents
Edwin de Groot – De schijn van onbevlekt
•• Vanwege de Week van het Nederlands deze week vijf gedichten over (de Nederlandse) taal. Als derde een gedicht van Edwin de Groot. De schijn van onbevlekt ik herinner mij nog dat de postbode afscheid nam van zijn gleufhij kreeg er een inwerp-opening voor terugde post lag niet anders op de mat dat ik werkte met, ik zei mongooltjes, voor de drumband uitik liet ze, ik … [Lees meer...] overEdwin de Groot – De schijn van onbevlekt
Nachoem Wijnberg • Leraar Nederlands als dode taal
•• Vanwege de Week van het Nederlands deze week vijf gedichten over (de Nederlandse) taal. Als tweede een gedicht van P.C. Hooft-prijswinnaar Nachoem Wijnberg. Leraar Nederlands als dode taal Als de enige baan die ik kan krijgenleraar Nederlands als een dode taal is — de anderen hebben het opgegevenof zijn verdwenen — begin ik met lijstjes woordendie ongeveer hetzelfde … [Lees meer...] overNachoem Wijnberg • Leraar Nederlands als dode taal
Bert Voeten • De vogels
•• Vanwege de Week van het Nederlands deze week vijf gedichten over (de Nederlandse) taal. Als eerste een gedicht van Bert Voeten, over de vergeten taal van de natuur. De vogels De vogels in het stedelijk luchtruim schrijveneen winterbrief aan de mensen in de straten. Cirkelend op het witte blad van de hemelzijn zij hun eigen letters, veren en kraakbeen. Al hun … [Lees meer...] overBert Voeten • De vogels
Victor E. van Vriesland • De weg
Gekozen gedichten bevat een ruime keuze uit het werk van Victor van Vriesland. De weg De langzame groei der seizoenenEn het rijpworden van de tijdHebben niets voor mij kunnen doen enMij nergens naar toe geleid. Ik dwaal zo vervreemd als tevorenLangs verlaten paden heen.Misschien heb ik de weg verloren —Misschien vind ik de weg alleen. Victor E. van Vriesland … [Lees meer...] overVictor E. van Vriesland • De weg
Victor E. van Vriesland • Middag
Gekozen gedichten bevat een ruime keuze uit het werk van Victor van Vriesland. Middag Dit is het einde; met haar daverende koordenPeilt de vergeefse zon het grondeloze meer.Mijn boot ligt onbeweegliijk in een hete sfeerVan glanzende eenzaamheid. Op 't stroeve lichtveld moorden Striemende branden mijn geteisterd aangezicht.Dit is het einde; want de somber loden … [Lees meer...] overVictor E. van Vriesland • Middag
Victor E. van Vriesland • Resumerend
Gekozen gedichten bevat een ruime keuze uit het werk van Victor van Vriesland. Resumerend Een lief gezicht. — Wat maakt mij zo vermoeid?O die daar staat, en gaat aan poorten kloppen —Keer maar naar uw nederig dorp terug,En rust, en zie de grasjes aan uw voet,In lentezon of flonkerende zwijgingVan maan in voornacht, groeien en tevreeSterven. En zoek geen nieuwe grote … [Lees meer...] overVictor E. van Vriesland • Resumerend
