Geleund over de schrijfmachinedie ik met zoveel vaardigheid bespeel,komt plotseling ik weet niet waarvandaaneen langvergeten geur naar binnen drijvenvan dorre takjes, vochtig zanden platte grijze kiezelstenen.Daar heb ik vroeger mee gespeeldop winderige maandagmiddagen,uren aaneen, gevangen in de banvan een bedwelmende vervelingen vage, onbegrepen droefenis. Er is sindsdien … [Lees meer...] overHanny Michaelis • Geleund over de schrijfmachine
Maurice Gilliams • Sterven te Antwerpen
Sterven te Antwerpen De stenen engel aan de Cathedraalheft zijn balans te middernacht voor die bezwijken.Het heir der luizen kraakt. De katten zijkenin kromme gangen waar geen tocht door jaagt. Gelegerd op de terpen van het zwijgen,ten voeten uit onder een schors van slaap,het strottenbloed gestremd, de schedel kaalgeplukt, stinken de Hanen van het lijden. Hier gaan de … [Lees meer...] overMaurice Gilliams • Sterven te Antwerpen
Simon Vestdijk • De uiterste seconde
Over dit gedicht.Foto: Vestdijk met Ans en honden De uiterste secondeVoor Ans Doodgaan is de kunst om levende beeldenMet evenveel gelatenheid te duldenAls toen zij nog hun rol in ’t leven speelden,Ons soms verveelden, en nochtans vervulden. Hier stond ons huis; hier liep zij met de honden;Hier maakte zij de bruine halsband los;Hier hebben wij de stinkzwammen … [Lees meer...] overSimon Vestdijk • De uiterste seconde
Willem Thies • Er waren buitenbezoekers met uitgewiste monden
Uit Mijn zoon hij zegt, de nieuwe bundel van Willem Thies. Er waren buitenbezoekers met uitgewiste monden. Er waren mensen die in hun ogen wreven met dezelfde handen — Er was krampachtigheid. Onderschatting. Zelfgenoegzaamgepredikvan eigen gelijk. Er was het einde van de menigte. Het begin van leegte. De natuur die haar gebied uitbreidde. Herstelde.Eenden … [Lees meer...] overWillem Thies • Er waren buitenbezoekers met uitgewiste monden
Fritzi Harmsen van Beek • Bij het weerzien zei de impertinente prinses
Uit Fritzi, een door de Poezieboys samengestelde bloemlezing uit het werk van Fritzi (ten) Harmsen van (der) Beek. Ook recent verschenen: haar verzameld werk, onder de titel In goed en kwaad. Bij het weerzien zei de impertinente prinses: — Droomopwaarts heb ik een kleingrauw vogeltje tam gemaakt dat mij slechts ritseling berokkent,liegt, verstopt en treurt. Ik ken … [Lees meer...] overFritzi Harmsen van Beek • Bij het weerzien zei de impertinente prinses
J. Meulenbelt • Enkhuizen
Enkhuizen De Poort, de Westerstraat, de Kerk, 't Stadhuis,een rechte lijn met rechts de Drommedaris:dat is zowat de proopre inventaris.'t Geheel omwald. De mensen binnenshuis. En alles klein en pittoresk verweerd,alleen een carillon dat overrompelt … De stad is niet vervallen of verteerd,men voelt het bij 't station: zij is verschrompeld.De boot vaart af. De trein … [Lees meer...] overJ. Meulenbelt • Enkhuizen
Eric van der Steen • Enkhuizen
Enkhuizen Het carillon zingt helder door den regen,den bleeken regen van mijn vaderland,en kleine grijze golven breken tegende leege schepen aan den waterkant, en als het stil wordt nemen allerwegende oude dagen weder overhand:hier hebben schepen uit den Oost gelegen,het regent en de haven is verzand, de lichte jaren zijn voorbij gevlogen,nog wachten huizen in een … [Lees meer...] overEric van der Steen • Enkhuizen
Jo Landheer • De moerbeiboom
De moerbeiboom De moerbeiboom is niet als andre boomen,Die vroeg ontluiken in het lentelicht.Als overal knoppen en bloesems komen,Blijven alleen zijn takken stil en dicht. Het is of hij de milde zon niet voelt,En niet hoe lenteregen hem bespoelt.Hij lijkt te stroef, te eenzaam om te bloeien.En toch zwelt teeder leven in dien stam.Daar komen langzaam stugge blaren … [Lees meer...] overJo Landheer • De moerbeiboom
Joost van den Vondel • Kinder-lyck
Kinder-lyck Constantijntje, ’t zalig kijntje,Cherubijntje, van omhoog,D’ ijdelheden, hier beneden,Uitlacht met een lodderoog*. Moeder, zeid hij, waarom schreit gij? Waarom greit* gij op mijn lijk?Boven leef ik, boven zweef ikEngeltje van ’t hemelrijk.En ik blink er, en ik drink er,’t Geen de schenker alles goeds,Schenkt de zielen die daar krielen,Dertel* van veel … [Lees meer...] overJoost van den Vondel • Kinder-lyck
Hans Andreus • De bloemen staan …
De bloemen staan … De bloemen staan vonkend en vastin hun vuist van aarde. De gouden aap van de zon slingertsteeds weer dezelfde hemel door. Het eeuwig dier hierbenedenkan op zijn eeuwige aarderennen en slapen en sterven. Maar ik loop maar raaklangs wolkjes, mensen, vlokken zemelen — en denk mijn god, de liefdemijn god, de liefde. Hans Andreus … [Lees meer...] overHans Andreus • De bloemen staan …
Claude van de Berge • Echowijdte
Uit Gebed tot de leegte, de nieuwe bundel van Claude van de Berge. Echowijdte (3) Vele nachten verglijden.Vele dagen en vele nachten.Vele verten wachten op hen. In de beddingen van het nulpunt baden onze spiegelbeeldenin het licht. De herinneringen van de oeverpuinen die verlangen naarde oeverzijde, spiegelen zich in de offerschalen van de zon. En reeds reikt de … [Lees meer...] overClaude van de Berge • Echowijdte
Annel de Noré • Analyse van een slecht gedicht
Uit Exit, de debuutbundel van Annel de Noré Analyse van een slecht gedicht Wat maakt dat het ritme knippert en vertraagtWat maakt dat het vers ongerijmd onfris klinktHoe komt het dat het heroïsch metrum verdrinktWie heeft en wanneer is ons thema verjaagd? Waarom wordt de dynamiek zo drastisch belaagdWaar en hoe is zilverlicht uit inspiratie verdrevenWie heeft dit … [Lees meer...] overAnnel de Noré • Analyse van een slecht gedicht
Kees Stip • De rozen
De rozen Je opende de openslaande deuren:het leek of met de rozen rond het grashet paradijs teruggewonnen was,alleen met nog meer kleuren en meer geuren. Wie dit gekend heeft moet maar niet meer zeuren.De dagen van de rozen zijn zo rasvervlogen dat ik ze na jaren pasweer dromen kan in geuren en in kleuren. Door rozegeur word ik met open ogennog mooier dan door … [Lees meer...] overKees Stip • De rozen
Kees Stip • De zomers
De zomers Klaprozen, korenbloemen, barstensvollegoudgele aren streelden mijn gezicht.Groengouden vliegen zoemden een gedicht.Rood liet het ooft de appelwangen bollen. Zomernachtdonker is gesmolten licht.Niet bang zijn voor kabouters en voor trollen.Ze komen 's nachts het grasveld voor je rollen.Alleen een dom kind houdt zijn ogen dicht. Zullen wij dit soort zomers … [Lees meer...] overKees Stip • De zomers
Gerrit Krol • Over het sparen
Over het sparen Sparen is nee-zeggen tegen wat goed is.Goed is datgene waartegen jeja kunt zeggen, zoals slecht in het algemeendatgene is waar je nee tegen zegt,want wie ja zegt tegen het slechtedoet dat omdat dat slechtegoed voor hem is. Wat goed isis slecht zodra het er niet meer is.Het goede is datgene wat gekozen kan worden.Het slechte wordt niet gekozen.Daarom kan … [Lees meer...] overGerrit Krol • Over het sparen
Frans August Brocatus • Sanguines
Uit Sanguines, de nieuwe bundel van Frans August Brocatus Sanguines (XXIII) Hij schrijft een gedicht, giet letters uitdoor grootouders gespaard goud.Hij stelt woorden in slagorde op als verkleurende terracottabeeldenin de delta van een brede rivier,zet komma's tussen water en oever, legt gedroogde, welriekende kruidentussen de strofen. Hij kiest meer tekens,ademt … [Lees meer...] overFrans August Brocatus • Sanguines
Mea Strand • Een nacht
Mea Strand (1909-2003, eigenlijk Tine Louw, midden op de foto onderaan) was enige tijd getrouwd met Gerrit Kouwenaar (rechts). Ze publiceerde één dichtbundel, Orion. Een nacht ’s Nachts hingen we loodlichtin de oorverscheurende branding— als eens in een donkere badkamergestreeld onder water —maar nu alle leven lawaai en zoutfosfor fosfor koekoekte ik: het geluid bleef … [Lees meer...] overMea Strand • Een nacht
Boudri van Bourgueil • Apologie
In Lieve Ganymedes publiceert Stijn Praet vertalingen (uit het Latijn) van een twintigtal homo-erotische gedichten uit de Middeleeuwen, met de Latijnse originelen, een nawoord en toelichting. Apologie Men klaagt wel eens dat ik zoals een dartel kalfop meisjes en op jongens heb gedicht.En dat het nu en dan over de liefde gaat.’t is waar: mijn verzen passen elk geslacht.Op … [Lees meer...] overBoudri van Bourgueil • Apologie
J.C. Bloem • Het baanwachtershuisje
Vandaag is het de verjaardag van J.C. Bloem en woensdag is het honderd jaar geleden dat zijn debuutbundel verscheen. Het baanwachtershuisje Het kleine huis, dat aan de spoorbaan staat,Waarlangs de koorts van ’t reizen komt gevlogen,— De bonte wasch hangt aan de lijn te drogen —Wie weet, hoe zacht daarbinnen ’t leven gaat? En deze jonge moeder met het kind —Haar droomen … [Lees meer...] overJ.C. Bloem • Het baanwachtershuisje
J.K. Rensburg • Het sintoïsme
Het Sintoïsme* Nog blijft in Miya's* steeds de Spigel stralenEn flonkt er Bergkristal, Banier en Zwaard,Waar witte priesterstoet in tempelzalenD'erinnering aan de Kami's* vroom bewaart,Di er op handgeklap van 't Volk neerdalenEn door gebed de heldenkracht weergaartDer Vaderen, wier geschim er om blijft dwalenEn door hun macht zijn ziel van licht doorklaart,Zo 't veel … [Lees meer...] overJ.K. Rensburg • Het sintoïsme
J.K. Rensburg • Treurig, treurig
Treurig, treurig. Regen, regen klettert strakOp dri moesmé's*, klein van voetjesTrippend vlug op hoge klak*.Wind heft van de arme bloedjesDe kimono, di nu strakLangs hun benen spant, behoedjesHuiv'ren zij bijeen in 't dakVan hun parasols. Hun snoetjesNijgen saam. Ach, d'ogenlichtjesStaan zo droef in de gezichtjes,Nu ze' als vlinders, di verschuilenVoor een stortvloed, … [Lees meer...] overJ.K. Rensburg • Treurig, treurig
Anouk Smies • De zee hoopt
Uit de drang om niemand af te maken, de vierde bundel van Anouk Smies. De zee hoopt Ik houd van het strandop de dagen dat het me aan Duinkerke doet denken Een vlakte zou niet gezellig mogen zijnGeen dagopvang voor afval of plezier Geen agenda vol natte gele strookjes Het is gezondom je verwachtingenniet op zandophopingen te projecteren Het is goedom in de … [Lees meer...] overAnouk Smies • De zee hoopt
Carla van Leeuwen • Mijn kinderschoenen
Het pas verschenen Because van Carla van Leeuwen (1955-1980, dochter van schrijver Boeli van Leeuwen) bevat een gepubliceerde bundel, een onuitgegeven bundel, en enige nagelaten gedichten. Ze schreef zowel in het Nederlands als in het Engels. Mijn kinderschoenen Mijn kinderschoenenliggenachter mijdie vande volwassenenpassen nogniethelemaaldusloop … [Lees meer...] overCarla van Leeuwen • Mijn kinderschoenen
Simon Vestdijk • Marche funèbre
Marche funèbre Bolstoltie kan robortie boereSanbardjo koestie loesti toereDoeroere blafka pafka pee!(Loekie is dood) Dondoerje kama peelstie viereO poteblaf kon janka spiereO dondrojaga herejee!(Hector is dood) Condoma perja verja leesteOmdoerma parja blaffebeesteVerberme in de tormaslut!(Dingo is dood) Tintsjintra faliekluif lekkageTontoeri belstja … [Lees meer...] overSimon Vestdijk • Marche funèbre
Charles Ducal • Terwijl de wereld zich bezeert
Uit De koers van de eeuw, de nieuwe bundel van Charles Ducal. Terwijl de wereld zich bezeert Zo opgevoed ontstond het plichtsgevoeldat lag te piekeren in mij hand:de slapeloze koorts van woorden met een doel,een zenuwbaan die stroom verlangt. Zo opgedraaid kwam ik op deze plek, een tuinwaarin ik door een vrouw onder een boomwerd neergezet. Er viel een merel uit de … [Lees meer...] overCharles Ducal • Terwijl de wereld zich bezeert
