IV Het was. Achter de verdere ramenrijst morgenlicht, over je oogledenbeginnen de vingers van de dag vredete strelen. Je knijpt je wimpers samen, weert af; geen eerste licht is zuiverals de gloed die je schoot behoedenwil: wonder dat brandend uitbloedenzal naar oerdiepten waarvan ik huiver. Licht van bergtoppen, sneeuwlicht, ijleverrukking van boven ademgrens … [Lees meer...] overGedicht: Gabriël Smit • Omschrijving van de liefste

Uit Berichten van het front, de nieuwe bundel van Anna Enquist (plus interview). Aanzegging Verbeelding, oefening. Ook op het eindtraject.Een gladgeschoren Pythia kijkt op zijn schermen geeft je nog een maand of twee. je kan hemnauwelijks verstaan want in je oren bruist een zee.Je grijpt naar je agenda, schrijft het bijna op.Je durft niet op te staan. Zul je hem wurgen … [Lees meer...] overGedicht: Anna Enquist • Aanzegging

In Ik verlang en sta in brand is poëzie van acht vrouwen uit de Oudheid door Mieke de Vos verzameld, vertaald en toegelicht, van Sapfo tot Sulpicia. En Nossis. Niets is zoeter dan Eros. Alle andere zegeningenzijn minder, zelfs honing spuug ik uit.Dit zegt Nossis: wie niet bemind werd door Afroditeweet niets van haar bloemen, haar rozen. * Vereerde Hera, vaak kom je … [Lees meer...] overGedicht: Nossis • gedichten

De Brug Zij grondden in de woeste stroom hun brug.Maar dat er vrede en sterkte in 't steen zou wonen:‘Wiens liefste 't eerst hier komt, metsel haar in!’ De zon brandde 't gebergt op flank en rugToen zingend kwam wie haar gemaal zou loonenMet voorraadvolle korf en kroes van tin. Zij hieven haar - zijn armen hingen slap -,Zij stelden haar in 't ruim, met voordacht … [Lees meer...] overGedicht: Albert Verwey • De brug

Uit Big data, de nieuwe bundel van Anne Vegter. twee afgronden misschien deed big wat een big moet doenik ken niemand die ertegen in opstand kwamt-shirts, stunguns, bommenal kan ik niet spreken voor het paard dat ik heb bijgepraatover doodsangst en de symboliek van zoutzuurpaard is diep amoreel en van nature tegenpaard stond eerder aan mijn kanthet liep niet meer het at … [Lees meer...] overGedicht: Anne Vegter • twee afgronden

Vorige week werd de eerste bundel van Peter Prins genomineerd voor de Poëziedebuutprijs van Poëziecentrum en deAuteurs. – en verscheen ook zijn tweede bundel de Stad de Dystopie, waaruit onderstaand gedicht. de Stad is begoocheling    de kartonnen bekerdie hij op de richel buiten zijn kooi zetniet op de oever    de onzichtbare … [Lees meer...] overGedicht: Peter Prins • de Stad is begoocheling

Kringloop O lief, o love, oh mon amour!Zo wit zo smal de zeilen van het later,Zo zon zo chrysopraas het water,Zo kostelijk zo wild en parelmoerDe heuvels. Kom, wij gaan de schaduw inVan het eenvoudige gebeuren.Twee blauwe vogels die de spijze keuren …Twee vogels cirkelen het woord ‘begin’. Je ogen die als handen zijn, als handenDie feestelijk gebaren (als hoe in … [Lees meer...] overGedicht: Nes Tergast • Kringloop

Vernieuwing Er groeit iets in mijn tuin:een zaad – vanwaar gekomen? –sloeg wortel in mijn pijnen tilt een vlag er bovenen wuift met handen in het lichten drinkt met lippen die gelovenwat reeds de donkere wortel wist:leven, de dood ontnomen. Een boom vervult mijn tuin,ik drink en wordt gedronkenwant hoger rijst de kruinnaardat de wortels zonken. ** Rechtop Niet … [Lees meer...] overGedicht: Inge Lievaert • Vernieuwing & Rechtop

De boerendochter Zie, hoe zij met haar rokken zwaait,De breede handen staan naar grijpen.Reeds voor zij duidelijk gaat rijpen,Weet zij waarom de wereld draait. En daarom is zij zoo onhandigMet haar gebaren; en haar woord,Ofschoon haar frissche mond bekoort,Maakt knapen roekeloos losbandig. Maar voor haar blik wordt ieder stil.Plotseling is ze, uit steen gehouwen,Een … [Lees meer...] overGedicht: Willem de Mérode • De boerendochter

De tenhemelopneming Moeder, ik roep u naar huismet de eerste van alle namen.Ik heb op uw lichaam gewacht.De hemel zegt eindeloos amen. Ik dank u voor Nazareth,voor de jaren van zuivere vrede.Uw huis was een huis van gebed,de deur was een deur op de hemel. Ik dank u voor uw verdrietin de eenzame nachten der aarde;het lange geduld van uw tranen.De hemel heeft ze … [Lees meer...] overGedicht: Anton van Wilderode • De tenhemelopneming

Herinnering Uit malve en ericanaar mij genaêrd,kwaamt ge in den avond,ritselend van geblaêrt. Gelijk een neerstige schapervóór zijn trage rij,zoeter al pijpendstondt ge voor mij. De rozen lagen nog openvan late branden 'k telde mijn vreugdenin uw hand. Toen, in mijn armen,ring van rust,hebt ge alle wanenvan mijn mond gekust. Dit kon de laatste dag wel zijn.Om … [Lees meer...] overGedicht: Richard Minne • Herinnering

‘Naar Oost-land willen wij varen’:het is er het oudste lied.Maar monden zijn vol gevaren;malheuren slapen niet. Al hebben kombuizen geen lichten,kombuizen hebben een bed.En de reizen zijn maar gedichten;en de slaap is 't rijkste gebed. Slechts verlangen kan nog doorrijzenwie daar ooit uit Oost-land kwam.Een bokking is zeek're spijzebij de talmende boterham. En maakt er … [Lees meer...] overGedicht: Karel van den Woestijne • Naar Oost-land willen wij varen

Peter Prins is met zijn bundel Contouren voor verderop de oudste onder de genomineerden voor de Poëziedebuutprijs van Poëziecentrum en deAuteurs. Twee genomineerden (Iduna Paalman en Jens Meijen) kwamen ook al in aanmerking voor de Buddingh’-debuutprijs (door Meijen gewonnen). De vierde genomineerde is Sis Matthé (persoonlijk geraakt). 52° 00’ 40’’ NB, 4° 20’ 14’’ OL, 07:52 … [Lees meer...] overGedicht: Peter Prins • 52° 00’ 40’’ NB, 4° 20’ 14’’ OL, 07:52 u

Bedtime-boutade Wanneer Professor slapen gaat rond den elven,Is hij gewis en zeer ten rechte moe:Den heelen dag in Plinius zitten delven,En dan studenten - deksels - nog aan toe! Hetzelfde geldt voor Celestijn van 't hoekje,Die druppeltjes verkoopen moest en dronk;Voor doppers die rij-schoven met hun boekje,En voor des pasters meid die 't zilver blonk. En verder voor … [Lees meer...] overGedicht: Johan Daisne • Bedtime-boutade

Nachten (VIII) ’t Was in nachtgrauwen smook vòl afgezantenDer hel, die drongen binnen door de ruiten;Lijven als linte’ en larvesnoete’ als tuiten:’k Zag oogen fosferen aan alle kanten… Midde’ in de kamer zetten, de vijf snuitenTegen elkaâr, zich vijf reus-elefanten,Als in een circus, in een kring, met kantenKragen om dikke nekke’ en speelde’ op fluiten. En ’t was niet … [Lees meer...] overGedicht: Louis Couperus • Nachten (VIII)

Baders te Lido Op 't rosse strand, blinkende naakt, bijnaAntiek, in 't wolkgetemperd zonuitgloeien,Stevig, vleeschroze, of brons en bruiner, stoeienDe baders bij de ruischende Adria. Zij late' in 't brandend zand zich koper schroeien;Zij stuive', in krijgertjen, elkaâr dol na;Tritonen, duiklen zij in 't golfvervloeien;Klassiek van vouw valt blank hun … [Lees meer...] overGedicht: Louis Couperus • Baders te Lido

Sabijnsche-maagdenroofLoggia dei Lanzi Hij is zwaar forsch, maar slank, mijn soudenier,Soldaat van Romulus; hoog'r in zijn armenTilt de Sabijnsche maagd hij, trots haar karmen;En welft zijn rug acht'rover in spel van spier En pees; strak spant zijn dij breed; prachtig dier,Mandier, dat schaakt zijn vrouwtje tusschen zwermenVan vrouwen, vluchtend her en der, … [Lees meer...] overGedicht: Louis Couperus • Sabijnsche-maagdenroof

De perzik Breed spreidt de boom, met donzig ooft beladen,Zijn knoestige armen over 't lichtgroen latwerkDat, sterke steun, den zoeten last helpt torschen.En bij den boom, met blikken vol begeerte,Staan knaap en meisje, meer dan half verleid reeds.Bekoorlijk bloost de rijpe ronde perzik.Op zusjes schouder legt de knaap zijn handjeEn stamelt smeekend - ‘Toe! pluk gauw! ik durf … [Lees meer...] overGedicht: twee perzikgedichten

Atoombom Vannacht was het noorden hieren vroeg aan mij om kwartier.Ik zei: mijn horloge is hard.Maar neem gij een vierde part. Het oosten kwam bij mij opmet de helft van de maan er op.Ik keek naar de kazen om:zij lagen nog vol en dom. Het zuiden ook staat in huismet zijn geboortebewijs.De zonnewijzer belandtniet in het derde kwadrant. Het westen, terug van de … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Achterberg • Atoombom

Op een terras in Kongo Zij is zeer blank en blond, en loopt op hoge benen,wiegt ritmisch met de heupen, drinkt haar whiskey sec.Zij is Amerikaans van ’t hoofd tot aan de tenen,en bergt achter haar glimlach een brutale bek. Traag gelijk een filmdiva, daalt zij van de trappen,Salomon's scepterbloem die ademt en beweegt;alles berekenend, haar woorden en haar … [Lees meer...] overGedicht: Marcel Coole • Op een terras in Kongo

1Uit welk oud vergeetboekvlagen thans de heilswoordenboven ons tot een vloek?Wat woei die bladen openopdat wij dit aanhoorden?Bar is de nacht, en leeg't smal strand, waarlangs wanhopeneen holle zee raadpleegt. 4Leeg als een voortijd rijstde toekomst: laat gewolkte,binnen het raam omlijst.Vooreerst breekt er geen morgenmeer over gindsche ontvolktehoogvlakten aan. In kloofnog … [Lees meer...] overGedicht: A. Roland Holst • 3 gedichten