Kinderdood Vroeger las ik daar altijd overheen:een kleine jongen, die een beenwerd afgekneld onder de tram;een ander, die al spelend van de damin 't water sloeg(zijn lijkje vond men bij een schipperskroeg);een kindje, met heet water overgoten,en dat zojuist nog juichend had genoteneen kleine, reine mens te zijn;een knaap, die werd vermorzeld door de treinof door een autobus tot … [Lees meer...] overGedicht: Martin Bruyns • Kinderdood

Ontdubbeling Die nacht was ik een jaar of dertig. Die nacht opgestaan. Het regende uiteraard. En ik werd ontdubbeling gewaar. Mijn klef, laf ego vastgespeld aan mijn dubbel vel liet los, genadig, ordentelijk. Voorspeld: kinderen (drie), teckels (twee), bridge, anjers, Verzamelde Werken, testament. … [Lees meer...] overGedicht: Hugo Claus • Ontdubbeling

De verstandige dolfijnen Dolfijnen woonden lang geledenin Kiev, Kleef en andere steden. Ze hadden talk, thee en handen,en consuls in de meeste landen. Maar één dolfijn vond eerst het kruiten toen zelfs de atoombom uit. … [Lees meer...] overGedicht: Leo Vroman • De verstandige dolfijnen

Kom haastig! 'Kom haastig, Jezus!' bidt de predikant.'Ja, Amen,' zegt een boer, 'wil spoedig komen!Maar na de oogst, want van m'n nieuw stuk landheb ik nog nooit de opbrengst waargenomen.' 'Ja, Amen,' zegt Mevrouw, 'maar mag ik voorDe bontjas die ik gisteren zag hangenEerst sparen en hem aandoen, als het KoorEen avond geeft in 'Christ'lijke Belangen?' … [Lees meer...] overGedicht: Okke Jager • Kom haastig!

Voorjaarsochtendzang Gelijk de grootvorst bij het ochtendgloren in dolle vreugde ronddanst op 't gazon van 't zomerlustoord, voordat hij begon den staatsraad over 't wetsontwerp te hooren -hoe kan natuur het menschenhart bekooren! - zoo speelde thans nabij de nymphenbron de blijde koekoek, zingend wat hij kon, wijl uit zijn ei een jonge gladvink was geboren. … [Lees meer...] overGedicht: N.E.M. Pareau • Voorjaarsochtendzang

Vorige week is Mischa de Vreede overleden. Ze schreef veel romans, maar ook poëzie. Heel mijn korte leven lang. heel mijn korte leven lang een en twintig oude jaren heb ik mijzelf verbeterd heb ik mijzelf bebouwd alles alleen genoten alles alleen geleden heb ik met mijzelf geslapen in een eenzame vredige nacht heb ik mijzelf omhelsd in het donkere zoetige water wie wil … [Lees meer...] overGedicht: Mischa de Vreede • Heel mijn korte leven lang

Hans Faverey: het eerste en het laatste gedicht uit de cyclus ‘Chrysanten, roeiers’uit de bundel Chrysanten, roeiers. De chrysanten,die in de vaas op de tafelbij het raam staan: dat zijn niet de chrysantendie bij het raamop de tafelin de vaas staan. De wind die je zo hinderten je haar door de war maakt, dat is de wind die je haar verwart;het is de wind waardoor je … [Lees meer...] overGedicht: Hans Faverey • Chrysanten en roeiers

Ja, één keer nog je leven overdoen,En dan op ’t toekomst-richtend ogenblikNalaten dat gebaar, dat woord, die blik,Die reis, die brief, die daad, die vraag, die zoen, Zó, dat een niet begrepen vizioenJe zou weerhouden door plots’linge schrik,Doordat in ’t Nu van ’t eigenmachtig IkWaarschuwend school ‘t praeëxistente Toen: … [Lees meer...] overGedicht: J.A. Dèr Mouw • Ja, één keer nog je leven overdoen

O, al de balzalen van mijn jeugdzijn nu bestoft en door velen verlaten.De vrienden die er bleven zijn mij vreemd,maken geluid door de barst in hun gelaten. Onder de slingers en het licht van weleerzetten zij de polka verder van de dromen,de quick-step van het verjaarde zeercirkels dansend om nooit aan te komen. … [Lees meer...] overGedicht: Jotie T’Hooft • O, al de balzalen van mijn jeugd

Agnita Feis won in 2016 de Coster-verkiezing voor de beste gedichtenbundel van 1915, voor haar bundel Oorlog. Verzen in staccato. De gil.Een gilsnerpt rondvan noordnaar zuid, van pooltot pool.'t Is geengeluid. Het iseen dolk.Het iseen zwaard! … [Lees meer...] overGedicht: Agnita Feis • De gil