De bleke man Ik ben een bleke man met bril, Die nog met alles moet beginnen. Al ben ik van gezonde zinnen, Mijn vrouw kus ik te kalm, te stil. Al heb ik geest, 'k kan niets verzinnen, 't Vers dat ik schrijf komt niet van binnen. Ik ben een bleke man met bril. Soms weet men mij voor iets te winnen, Soms weet ik wat men van mij wil: Maar juist als 'k van emotie … [Lees meer...] overGedicht: Jan Meulenbelt • De bleke man
Gedicht: Jan Meulenbelt • Brief aan een vriend
Brief aan een vriend Je wilt dus weten, beste, hoe 't mij gaat. Welnu, er is geen mens die 'k zou benijden en geen ellende die 'k niet weet te mijden en toch vind ik het leven desolaat. Ik ben vandaag de dag tot beetre tijden weer in zo'n eindeloze doorgangsstaat waarin geen plaats is voor geluk of haat en niets te hopen is en niets te lijden. 'k Bericht je niets … [Lees meer...] overGedicht: Jan Meulenbelt • Brief aan een vriend
Gedicht: Edwin Fagel • belijdenis
Uit het extatische landschap in, de nieuwe bundel van Edwin Fagel. belijdenis dat ik je aanspreek betekent moet betekenen dat ik in Je geloof dat ik geloof dat ik eh Je ogen ken ik zeg ik ik ken Je lach … [Lees meer...] overGedicht: Edwin Fagel • belijdenis
Gedicht: Tony de Ridder • Twee menschen door den nevel
Twee menschen door den nevel Ik zag twee menschen door den nevel schrijden, Zij gingen, arme' en handen dicht ineen, Ik zag, dat wat hen werkelijk hield gescheiden, Hen schijnbaar innig te vereenen scheen. Die menschen waren als twee boomen, eenzaam Die winter-witte mist heel stil omgeeft. - Dit hebben ziele' en ijle boom gemeenzaam, Dat eendre grijze nevel hen … [Lees meer...] overGedicht: Tony de Ridder • Twee menschen door den nevel
Gedicht: Clara Eggink • Voorgevoel
Voorgevoel Als jij er niet meer wezen zal Zullen mijn handen roerloos rusten En voor mij liggen, slap en smal, Ontzet, ontdaan van alle lusten, Daar jij er niet meer wezen zal. Als jij er niet meer wezen zal Zullen mijn ogen stuurloos staren En doven in der leden val Ternauwernood een beeld bewaren, Daar jij er niet meer wezen zal. … [Lees meer...] overGedicht: Clara Eggink • Voorgevoel
Gedicht: Max de Jong • Een nacht
Een nacht De stegen van de stad zijn leeg en tochtig de luchten hel van koersende kometen. De wanden van een gracht begroeid en vochtig: door schimmelvegetaties aangevreten. Een zwaan begeeft zich klam en achterdochtig het donker in en maakt breed uitgemeten een tocht langs keldermuren, steil en bochtig. Ik lig er boven in mijn bed te zweten en weet me bij die ik … [Lees meer...] overGedicht: Max de Jong • Een nacht
Gedicht: Dewi de Nijs Bik • Er was eens
Er was eens een prins, hij had een oogje op me. Het mocht alleen niet wederzijds zijn van hem. Als hij nu vraagt wat ik voel zeg ik dat onze lichamen bij elkaar passen. Hoe? Hij speelt de archeoloog door mijn botten op te graven. Een voor een houdt hij ze omhoog maar niet één goede vondst. Ik leg vervolgens mijn oor tegen zijn borstkas alsof het een kluis is waar … [Lees meer...] overGedicht: Dewi de Nijs Bik • Er was eens
Gedicht: Jacob van Lennep • Gij vergt mij, dat ik zingen zal
• Gister 150 jaar geleden overleed Jacob van Lennep. Het onderstaande gedicht is nooit ter publicatie bedoeld geweest. Gij vergt mij, dat ik zingen zal, Dat heb ik nooit geleerd : Mijn keel is schor en ik wat mal; Maar als je 't toch begeert, Welaan, zoo luistert naar mijn lied; Maar 't zingen is mijn ambacht niet, En zoo je dit niet aan en staat, Loopt dan waar 't … [Lees meer...] overGedicht: Jacob van Lennep • Gij vergt mij, dat ik zingen zal
Gedicht: Jacob van Lennep • Aan een roosje
• Vandaag 150 jaar geleden overleed Jacob van Lennep. 'Aan een roosje' werd bij zijn leven niet gepubliceerd. Aan een roosje Zachtgekleurde lentebloesem, Die Selindes borstjes kust, Die zoo mollig op haar boezem Tusschen donzen peulen rust! Aartig roosje, versch ondoken*, ware uw zalig lot het mijn’, Lag ik ook zoo neergedoken Tusschen 't dubbel halssatijn, 'k Lei … [Lees meer...] overGedicht: Jacob van Lennep • Aan een roosje
Gedicht: William D. Kuik • Voor Walter
Voor Walter Eigenlijk houd ik van de winter, Mitty als het ijs gemeen blauw ziet, de wind een feestneus maakt. Dan ben ik Kazan de Wolfshond, ik snuif de geur op van dunne repen gebakken spek, half blind strompel ik door de hoge sneeuw naar de hut, O, joker. Maar het was dit jaar een kwakkel. Veel, veel regen, soep in een lauw kommetje. Dat heeft natuurlijk … [Lees meer...] overGedicht: William D. Kuik • Voor Walter
Gedicht: G.A. Bredero • Sonnet
Vandaag is het 400 jaar geleden dat Bredero overleed, en daarom is 2018 Bredero-jaar. Zie Bredero2018.nl. Sonnet Ick twijfel, lieve Lief, wat my eerst mocht vercrachten* De schoonheyt van u Ziel of van u rijpe* Jeucht, Of u verlicht verstant, of u volmaakte Deucht, Of wat ick sal voor 't Eelst van dese dingen achten. O soete straffe strijt!* o stribblighe* … [Lees meer...] overGedicht: G.A. Bredero • Sonnet
Gedicht: Jan Arends • Ik ben een arme man
Ik ben een arme man en ik verdien mijn dagelijks brood in schande. Ik haal dat is mij opgedragen met emmers water uit de regenput en voel mij schuldig omdat ik modder op de bodem zie. En zo begint de dag nog voor het kwaad ontwaakt is. … [Lees meer...] overGedicht: Jan Arends • Ik ben een arme man
Gedicht: Moya De Feyter • In een poging de krantenkoppen te halen
Uit Tot iemand eindelijk, de debuutbundel van Moya De Feyter. In een poging de krantenkoppen te halen de mooi oud geworden man trekt zijn broek op alsof het een staatszaak is, zegt dat ik niet bang moet zijn want de dagen komen een per een, zelfs als een stoel een tafel wordt zal dat langzaam gaan en wie zich te jong vindt voor het leven is al te oud om er niet mee … [Lees meer...] overGedicht: Moya De Feyter • In een poging de krantenkoppen te halen
Gedicht: Ana Roelofs • #234
[Transcriptie onderaan] Op deze snikhete plastic planeet vallen onderhuids de hardste klappen goedbetaalde konijnen verdoezelen de heilige geestverschijningen van de verrukkelijke doodsreutel van het bittere eind zoals altijd broeit er wrok tussen de monsters en in de ongeneukte kip moet ‘n pimmel en iedereen moet knus meedoen met de evolutie uw stampvolle … [Lees meer...] overGedicht: Ana Roelofs • #234
Gedicht: Gerrit Achterberg • Heelal
Heelal Mijn geest gaat met een bonzend hart over de dagen, want ergens wordt haar naam bewaard en haar lichaam is daar ook bij en het verhaal, slapende, van ons, aan haar zij. Slapende zonder medelij en zonder onrust in de armen der eeuwigheid nu haar voleinding openligt naar alle zijden. Gerrit Achterberg … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Achterberg • Heelal
Gedicht: Gerrit Achterberg • Herboren
Herboren Ik ben geheel terug gekeerd. Mijn lijf is nergens bezig. Ik ben een open morgen. Zoo lig ik bij het klokgetik koel in 't heelal. Zooals een leven, pasgeboren, uitligt. Alleen het uur deelt bloed en adem mede aan het staren naar oogen, die nog sterren waren in een vorig uur. Gerrit Achterberg … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Achterberg • Herboren
Gedicht: Rob Zweedijk • vertaling van wat vanzelf
Uit hoe verder geen punt, de debuutbundel van Rob Zweedijk. vertaling van wat vanzelf wat er staat te midden van wat neergezet en zo bewolkt dat niet meer dan hetzelfde steeds de herhaling is hoe ik nu meer de lucht zou moeten en terwijl ik dat probeer niet meer nader dan herzien wat er staat vervolgens voorbeeld … [Lees meer...] overGedicht: Rob Zweedijk • vertaling van wat vanzelf
Gedicht: Karel van den Oever • Het open luik
Het open luik Het harde, houten luik is dicht; en daar achter is de dag met zijn parel-gouden licht; daarachter de boomen, de bergen, de wereld, de wind, de menschheid: man, vrouw en het fijne kind; daarachter de zon, daarachter de maan, daarachter de zilveren sterren; … [Lees meer...] overGedicht: Karel van den Oever • Het open luik
Gedicht: Willy Chanson • De dievenwagen
• De dievenwagen is geschreven door Willy Chanson, eigenlijk Willem Munnik (1884-1942), de helft van de gebroeders Chanson, vooral populair door hun act als het komisch duo Mie en Ko, een soort voorloper van Snip en Snap. Munnik schreef tientallen liedjes en tussen de lachsalvo's door was er dan plotseling, in 1924, De dievenwagen, waar tot op de dag van vandaag menig traantje … [Lees meer...] overGedicht: Willy Chanson • De dievenwagen
Gedicht: Gerda Blees • Drie vrouwen
Uit Dwaallichten, de debuutbundel van Gerda Blees. Drie vrouwen Drie vrouwen kennen elkaar langer wel dan niet. De eerste woont in een grijze stad, de tweede in een groene en de derde in een gele. Een van de drie leeft voor muziek terwijl de andere twee liever met een man onder de dekens naar voorbijrijdende auto’s luisteren. Van die twee is er een de weg kwijt … [Lees meer...] overGedicht: Gerda Blees • Drie vrouwen
Gedicht: Sasja Janssen • Manieren van lopen
Manieren van lopen Wanneer het lakmoespapiertje in sterrenstof wordt gedoopt en altijd uitloopt in violet en hopelijk ootmoedig blauw, maar dat het er pas op aankomt met groen, geel, oranje of zelfs rood bij voorspellend vruchtbaar vooruit leven dan zijn de dagen en nachten ontkiemd. Als je van boven naar ergens beneden verdwaalt kun je niet zoals je moeder je … [Lees meer...] overGedicht: Sasja Janssen • Manieren van lopen
Gedicht: Jan van Nijlen • De cactus
De cactus Kaal staat hij voor de blankheid der gordijnen, Verschrompeld in wat kiezel en wat zand En mist zijn ziel: het alverschroeiend schijnen Der eeuwge zomers van zijn vaderland. Maar aan het einde van zijn lijdzaam dulden, Spruit op een lichten morgen, als een vlam Van 't heet verlangen dat hem gansch vervulde, Een bloem van heimwee uit zijn dorren … [Lees meer...] overGedicht: Jan van Nijlen • De cactus
Gedicht: Jan van Nijlen • De reseda
De reseda Geen Hokousaï, geen Vermeer, Zelfs niet de vlammendste Vincent, Verteedert en ontroert mij meer Dan, met zijn bloembak van cement, De kamer, blauw en brons gekleurd, Waar, naast roos en petunia, De onoogelijke reseda, Onzichtbaar haast, standvastig geurt Als vroeger, als voor vijftig jaar. Hier, naar het lichaam en den geest, Is liefde werklijkheid … [Lees meer...] overGedicht: Jan van Nijlen • De reseda
Gedicht: Lode Krinkels • Sonnet
Lode Krinkels was toneelcriticus en journalist. Het internet laat weinig over hem los, maar hij schreef Een bundeltje oorlogsliederen na de inval van het Duitse leger in België, begin augustus 1914. Sonnet Gij, duitsche praalhans, schoftige Imperator, Wat schuilt gij achter benden moordenaren, Op welker daden huivrend volkren staren... Gij, van die roovers waardige … [Lees meer...] overGedicht: Lode Krinkels • Sonnet
Gedicht: Gerrit Kamphuis – Amsterdam
Amsterdam In 't natte asfalt van de straten Spieglen slierten witte lichten, flits en schaduw - De lucht is dun en glinstrend: Een groene sluier, Waarin millioenen fonkelingen suizen. En 'k zie mijzelf, een vreemdeling, hier in dit lichaam loopen Tusschen de velen, in wier oogen glanzen Hunkering en vrees en drift en dood - Weer ben ik uren lang den weg … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Kamphuis – Amsterdam