Le carezze stravaganti di Checha Biancona** 't Is niet om haer brand te blussen, Dat mijn Kind mijn fluyt gaet kussen; 'tSpijsden noyt haer geyl gebrek, Dat sy my beet in de nek. Sy en neygden noyt haer lippen Na den huys-raed van mijn slippen, Slechts om 't soenen van de mast, Die op haren koker past. Neen sy wil wat anders smaken, Neen mijn Kind wil note kraken: Om de … [Lees meer...] overGedicht: Matthijs van der Merwede • Le carezze stravaganti di Checha Biancona

Een Spaans volkslied In de gezegende dagenvan jubelen en van bloeienwanneer de hartstochten schroeienen hun dorst naar de lippen slaat,wordt soms ons geluk door vlagenvan sombre weedom verdorven:dat zijn liefden, lang gestorven,die beschuldigen van verraad. … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik de Vries • Een Spaans volkslied

Aanhalig vleit langs mijn schredenMijn panter, die zwarte tijger.Daar ik niemands gunsten weigerVier ik feest bij sluwen, wreden -Vorsten liefst, vol boze lusten,Schenders, die de schepping GodsVertrappen, met zoveel trotsOf zij de sterren zelfs blusten. … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik de Vries • Aanhalig vleit langs mijn schreden

Die bloedrode lichtvlek – misschien de maan. Dan heeft een zandstorm haar afgeduisterd, Maar als die vlek de zon is, moet alles vergaan. Er wordt niet meer gesproken, wel gefluisterd. Enkelen zoeken de weg langs de kerk Waar twee monsters rukken, reuzensterk, Tuimelend aan een metalen keten, Met razend gebrul. Ik had nooit geweten Dat zo woeste dieren daar lagen … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik de Vries • Die bloedrode lichtvlek

Sonnet Zij ging zoo rustig door de jaargetijdenDes levens, of het altijd winter wasEn avond, en zij bij het haardvuur lasVan eigen leed, dat andren moesten lijden. Zij werkte zonder weerzin of verblijden:Boende het huis en zeemde 't vensterglas;Bereidde 't maal en deed de groote waschEn liet zich roerloos in den slaap verglijden. … [Lees meer...] overGedicht: Willem de Mérode • Sonnet

Kannibaal De krant blijft een bronvan verbazingeen Engels meisjeging naar Nieuw Guineaen zag een kannibaaldie stam zo zegt de krantheeft zich vooral geweerddoor het opeten van Japannershet was liefde op het eerste gezichtde krant van 23 februarivermeldt nog ditde ouders gaven toestemmingen de domineede dominee gaf zijn zegen Richter Roegholt (1925-2005) Abonnees … [Lees meer...] overGedicht: Richter Roegholt • Kannibaal

Kijken ‘En als je minnaar je zo ziet,een beetje mager hier en daar,dan denkt hij: zorgt zij wel voor haar?’‘Och, zo nauwkeurig kijkt hij niet.’ ‘Wanneer jij uit je kleren schietin zijn omarming snel en zwaar,ziet hij het beeld dat ik bewaar.’‘Welnee, want zo goed kijkt hij niet.’ … [Lees meer...] overGedicht: Richter Roegholt • Kijken

Steen Raken wij beiden aan die breuk gewend?of zoeken wij nog steeds naar het gebaaren 't woord van eenvoud dat van mij naar haargenegenheid onaangetast herkent? Hopen wij dat het lot ons beiden wendtom scherp te zien de beeltnis van elkaar?Later en later zoekt zij mij, ik haar,terwijl de tijd als bloed uit wonden rent. … [Lees meer...] overGedicht: Richter Roegholt • Steen

Het regent het zegent - Het regent Het zegent De pannen worden nat, Daar komen drie Duitsche wijven an, Drie Duitsche wijven zonder man, Die vallen op der gat - Roemsele - roemsele - roem -! … [Lees meer...] overGedicht: C.S. Adama van Scheltema • Het regent het zegent

Goden! Goden willen wij zijn - !Naakt en zuiver, en reinVan zonde en van schijn,En van edele waarde,Verlost van schande en pijn,Schoon van dit slaafsch venijn,En zalig - zalig op aarde! … [Lees meer...] overGedicht: C.S. Adama van Scheltema • Goden!