Zaterdag is het de Internationale dag van het geluk. Daarom vandaag onderstaand gedicht van Inge Boulonois. Idioom van geluk Doe het niet. Trap nimmer in de strik van woordentwist. Vermijd het slagveld van de taal. Lach grootspraak weg. Spits je oren voor de keel van vogels. Toom de slang van eigen tong in. Sta verstomd en wees volmaakt ontbabeld. Hoor de kat … [Lees meer...] overGedicht: Inge Boulonois • Idioom van geluk
Gedicht
Gedicht: Albert Verwey • Sonnet
Sonnet aan Frederik van Eeden Ik ben gestemd om een sonnet te maken, Teêr-blauw als mij Japansche verzen lijken, Zoo vlak als water, dat geen rimpels strijken Tot vloeiend matglas, waar zij d' oever raken. Fijn porselein met, voor verwende smaken, Bleek-blauwe poppen die zoo wijd uitwijken, En zonder perspectief - de rijken kijken Bij 't koopen, of de kleine … [Lees meer...] overGedicht: Albert Verwey • Sonnet
Gedicht: Ellen Warmond • Of niet soms?
Of niet soms? Je woorden maakten nog speelschuld maar je stem was al medeplichtig aan mijn inbraak in je toekomst en ik was al begonnen muziek te componeren voor je triangel mond en oren je huid vroeg wie ben ik dat je me kent ik zei je bent een ander of niet soms? * Waarschuwing aan de kinderen Getemde tongen prijzen vergrijsde tijden om dit … [Lees meer...] overGedicht: Ellen Warmond • Of niet soms?
Gedicht: Anton Ent • Gender
Uit De gele zweep, de nieuwe bundel van Anton Ent, die verscheen bij zijn vijftigjarig dichterschap. Gender Geweerd door wie mij het liefste waren Mijn pumps vormen een bron van ergernis Ik had het groot geheim moeten bewaren beweren dat het een scheppersfoutje is Ik sprenkel parfum op mijn huid en kleren en haal de vrouwen aan die mij citeren jaag mannen weg die … [Lees meer...] overGedicht: Anton Ent • Gender
Gedicht: Isaäc Da Costa • Aan mijn heden elfjarig dochtertje
Aan mijn heden elfjarig dochtertje Rebecca, dierbaar kind! ontvang by uw verjaren Uws Vaders zegening op 't kinderlijke hoofd. En moog zich aan die bede eens Heilands deernis paren; Hoe wordt dan ook voor u Zijn Naam eens hoog geloofd! Uw elfde jaar vervloog. Een nieuw is ingetreden! Wat toeft ge? doe de keus, twaalfjarig maagdelijn! Zy word' niet uitgesteld, maar … [Lees meer...] overGedicht: Isaäc Da Costa • Aan mijn heden elfjarig dochtertje
Gedicht: Isaäc Da Costa • Heimwee
Heimwee Kennst du das Land? Kent gy het land, waar hoog de ceder wies? Een adem Gods door ’t moerbeiboomdal blies? Van ’t eêlste bloed de bruine druiftros zwol? De olijftak glom, van malsche koornen vol? Kent gy dat land? daarheen, daarheen, o Leidsman mijner vaadren! voer mijn schreên! Kent gy de stad? Haar hoog en heerlijk huis Beeldde, eeuwen door, by palm- en … [Lees meer...] overGedicht: Isaäc Da Costa • Heimwee
Gedicht: Wilfred Smit • Geluk is steentjes
Geluk is steentjes nooit een kei - Narcissus had teentjes, die stootte hij - ook Echo had ze maar die kwijnde weg geluk, vergat ze daar is 't eind van weg en waar het einde weg is is ook geen begin - gelukschoentjes met eeuwig steentjes erin. * Afscheid Er staat een plant begonia vaarwellis in het venster; hij zal niet omkijken niet zien - ik plant een … [Lees meer...] overGedicht: Wilfred Smit • Geluk is steentjes
Gedicht: Chawwa Wijnberg • Vrolijk geloof
Uit Het ontbreken hoor je niet, de nieuwe bundel van Chawwa Wijnberg. Vrolijk geloof Ja laten we geloven in de fuut en geloven in de wielewaal in toekomst en in eieren en als het waait geloven we in de kraai maar wat in de regen of in hagel, barre sneeuw dan geloven we in onderwaterdieren of in het fluitketelen van de zilvermeeuw en als het koud is geloven … [Lees meer...] overGedicht: Chawwa Wijnberg • Vrolijk geloof
Gedicht: Pim te Bokkel • Allengs
Allengs April, april en tergend langzaam groeit het gras. Nog breekt de zon niet door. Kauwtjes houden voor elkaar de wacht. Ze diepen uit de grond het on-ontkiemde zaaigoed op. De was hangt aan de lijn nog natter na te druipen in het gras. Het weer is een gemoedsaandoening van je wereld. Je wil graag dat het overgaat. Licht breekt de zon dan door - het … [Lees meer...] overGedicht: Pim te Bokkel • Allengs
Gedicht: Victor Vroomkoning • Delft [14 september 1666]
Ter gelegenheid van Victor Vroomkoning’s 80ste verjaardag, verscheen Tachtig, een bloemlezing met zijn mooiste gedichten. Delft [14 september 1666] Liefste, Ik hoorde, Londen stond in brand. Ook ik. Nu wiegt mijn schoot de luit die jij me schonk. De meesterschilder die ik noodde wilde goud en hermelijn om het geheim dat in mij rijst. De meid en ik … [Lees meer...] overGedicht: Victor Vroomkoning • Delft [14 september 1666]
Gedicht: Michael Deak • Donkere metten
Donkere metten Twee bruine vogels nestelen op het hart van Zwarte Lientje met de blanke tanden: dat zijn de wilde vogels van de schande, dat zijn de stille vogels van de smart. ’k Weet een verscholen fjord tussen het zwart van haar klein oerwoud. – Wie er eenmaal landde keert er steeds weer, en vangt met warme handen de bruine vogels op haar brandend hart. – Wij … [Lees meer...] overGedicht: Michael Deak • Donkere metten
Gedicht: Jo Landheer • Bekentenis
Bekentenis Lang heb ik midden in het bos geleefd, Alleen met bomen en met schuwe dieren, Wilde konijntjes hield ik in mijn hand. 'k Zag herten drinken in de avonduren. Een geur van mos was aan mijn huid, en hei. Vreemde verrukkingen trilden in mij, Diep en geheim, waar mensen niet van weten. Soms sprak ik iemand, maar ik zei niet veel. De woorden kwamen moeilijk … [Lees meer...] overGedicht: Jo Landheer • Bekentenis
Gedicht: Jo Landheer • April op de Veluwe
April op de Veluwe In andre streken is 't nu volop voorjaar. Daar staan nu al veel boomen in een zacht Pril waas van groen en gaat jong gras ontspruiten. Verblindend trilt er de ijle bloesempracht. Hier blijft het donker op de stille heide, Die nog van winterkoude lijkt verstard. Vaal en verlaten liggen de stuifzanden En al het loofhout ziet nog kaal en … [Lees meer...] overGedicht: Jo Landheer • April op de Veluwe
Gedicht: Hugo Claus • Visio Tondalis
Nieuwe, uitgebreide website voor Hugo Claus’ verjaardag – hij zou vandaag 90 zijn geworden. ‘Visio tondalis’ (= Het visioen van Tondalus) is geïnspireerd op een gelijknamig schilderij van een volgeling van Hieronymus Bosch. Het gedicht wordt hier voorgelezen met muziek van Erik Voermans. Visio tondalis* Uit het valeland naar de borstelige lucht duwt een engel De verraste … [Lees meer...] overGedicht: Hugo Claus • Visio Tondalis
Gedicht: Jacqueline van der Waals • Woorden
Woorden Ik wantrouw het woord, een mensch, dat praat, Het weet van alles het hoe en waarom; Daar is op aarde geen heiligdom, Waar niet het woord naar binnen gaat. En dit heet ‘huis’ en dat heet ‘hond’ En dit heet ‘God’ en dat ‘gebed’, En noemt men iets, dan weet men het, En nergens is meer heilige grond. Der menschen woord raakt alles aan. - En dan verstomt der … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals • Woorden
Gedicht: Chawwa Wijnberg • Mijn lief ik vaar een schip vol tranen
Samen met Chawwa Wijnberg’s nieuwste bundel verscheen een heruitgave van haar eerste bundel uit 1989, Aan mij is niets te zien. Mijn lief ik vaar een schip vol tranen een schip vol tranen naar je toe ik had je wat anders willen brengen vertel me wat je wilt en hoe ik je geweven innigheid kan geven of vreugde in een doosje vol karton of flesjes van de eerste morgen of … [Lees meer...] overGedicht: Chawwa Wijnberg • Mijn lief ik vaar een schip vol tranen
Gedicht: Gerrit Komrij • Een gedicht
Gerrit Komrij zou afgelopen zaterdag 75 zijn geworden. Daarom een online tentoonstelling, een stuk over zijn tv-kritieken, over de door Komrij bewonderde Jopie Breemer, en over Komrij’s bundel Maagdenburgse halve bollen en andere gedichten. Een gedicht De eerste regel is om te beginnen. De tweede is de elfde van beneden, De derde is om wat terrein te winnen. De vierde … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Komrij • Een gedicht
Gedicht: Jac. van Hattum • Kind’ren van mensen, mij benauwt….
Kind'ren van mensen, mij benauwt.... Kind'ren van mensen, mij benauwt dit roekeloos met waarden spelen; hier het koude heersen-door-verdelen en elders haat, die harten knauwt. En overal een eend're zucht naar eens verworven zekerheden; Geloof, te onoprecht beleden, is van de harten weggevlucht. Geen volk stond leger aan zijn tijd; geen tijd schiep wreder … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Hattum • Kind’ren van mensen, mij benauwt….
Gedicht: Jac. van Hattum • Ponderabele geest
Ponderabele* geest Eerwaarde, het Kruis was onder U bezweken, onder Uw wicht Uw handenpaar gescheurd; naar het ponderabele waart Gij gekeurd: geteld, gewogen en te zwaar gebleken. En, naar het Kruishout brak, 't gelaat ter aarde of naar Uw hemel, hulp'loos, opgericht, hadt Gij het volk ten laatste male ontsticht, de schrale bende, tierend rond Eerwaarde. Uw … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Hattum • Ponderabele geest
Gedicht: Jac. van Hattum • De dichter en de ethische dames
De dichter en de ethische dames Ik ken Uw blankheid en ik verf mij zwart en zet mij rustig op mijn achterpoten en ga mijn zonden duizendmaal vergroten en kerf U treit'rend in Uw reine hart. Gij zijt haast lammetjes van marsepein; U schort het rose strikje om de nekken; ik trek, scheef-schalks, lachende wolvebekken en raad, wie wel d'onnozelste mag zijn. O, … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Hattum • De dichter en de ethische dames
Gedicht: G.P. Fieret • ach nee ja nee ach maar zeg
ach nee ja nee ach maar zeg het, kan het dag ja nee ach nee ja kan het ja nee ja nee zeg nee ja nog maar ach nee ach zeg ach nee ja nee maar ach toch maar zeg ach ja nee G.P. Fieret (1924-2009) uit: Schaljapin of Stachanov (1980) ----------------------------------- Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail. … [Lees meer...] overGedicht: G.P. Fieret • ach nee ja nee ach maar zeg
Gedicht: Game of Poems
Ellen Deckwitz, Ingmar Heytze en Thomas Möhlmann schreven gedrieën gedichten bij alle afleveringen van de populaire serie Game of Thrones, onder de titel Game of Poems, ondertitel Gedichten van IJs en Vuur. Onder het gedicht een beschrijving van de desbetreffende aflevering. (Heytze en Deckwitz over het boek). Het geschenk ‘I dreamed that I was old.’ – Aemon … [Lees meer...] overGedicht: Game of Poems
Gedicht: Guido Gezelle • Lentemaand
Lentemaand ’k Zal mij van te dichten zwichten zoo ’t mijn hert niet wel en gaat: wie kan rijpe bezen lezen* van nen tak die drooge staat? Laat de lieve wonnenbronne*, laat het leutig zonnenvier*, laat de versche blommen kommen, laat weêrom de lente, alhier! Dan ja, zal ’k genezen wezen, opstaan en, gespannen fel, of ’t een klare snare ware, dichten ende … [Lees meer...] overGedicht: Guido Gezelle • Lentemaand
Gedicht: Paul Rodenko • Legende
Uit Orensnijder tulpensnijder, de eind vorig jaar opnieuw uitgegeven bloemlezing uit het werk van Paul Rodenko. Legende (Hofvijver) Het donker wiegelt. Uit de langspeelplaat van de Hofvijver weken zich de eerste nog trage daggeluiden los. Er is een staag gezoem, een onderaards rumoeren: reeds zingt het zonnewater in de koperen ketels van de nacht. – Mussen sissen in … [Lees meer...] overGedicht: Paul Rodenko • Legende
Gedicht: Toon Tellegen • Q
Uit Een van ons zal omkijken, een bloemlezing uit dertig sinds 1980 verschenen bundels van Toon Tellegen. Q Er lag een q in het gras, ik raapte hem op - het was de q van quasi die ik daar quasi-onopvallend vond - de zon scheen en ik dacht aan quasi-dit en quasi-dat, en aan het verschil tussen quasi-zijn en quasi-niet-zijn, en aan het quasi-eind van … [Lees meer...] overGedicht: Toon Tellegen • Q