ziet ge de avond valt als een stervende kraai in uw ogen leeft geen witte iris meer en weldra zal mijn stem onkwetsbaar in u verder wandelen hier in dit vlinderlicht onder de struiken heb ik de mooiste orchideeën gepreveld donker als zwarte moerasreptielen hebben mijn vlechtende vingers het eenzaamste water gestreeld … [Lees meer...] overGedicht: Chris Yperman • ziet ge
Gedicht
Gedicht: Bea Vianen • Palmen & Enorme handen
Bea Vianen overleden. Palmen Als ik m'n vroegere vriendjes zo'n beetje bij elkaar optel Zijn het er zeker een stuk of zeven van wie ik houd. Jaren niet gezien en toch niet vergeten. Was niet altijd erotiek of zo Maar gewoon het overrompelende of het behoudende dat in Zo'n ontmoeting zit. Och, laat maar. Anders worden De palmen zo jong. Zo machtig mooi. * … [Lees meer...] overGedicht: Bea Vianen • Palmen & Enorme handen
Gedicht: J.W.F. Werumeus Buning • Korte Ballade
Korte ballade (Op een bijbeltje, door de muizen aangevreten, om hare nesten te verbeteren.) Wie zal 't verstand der muis doorgronden, Die in den bijbel heeft gevonden Verzorging voor haar nageslacht? Veel zachter slapen kinder-muizen Die tussen de profeten huizen, Dan menig mens, in menig nacht. … [Lees meer...] overGedicht: J.W.F. Werumeus Buning • Korte Ballade
Gedicht: Victor J. Brunclair • Wijze maagd
Wijze maagd De boetgezant zo stroef werd minzaam na het maal Volzomer heeft haar goed geduld verdreven weg van het kantkussen en zijn onvoltooid figuur. O wildzang van de lachvogels hoge triomf en jubel het weeldeland in glooiïng aan haar mijmerhuis zo stil kollebloemen ontbloeien op haar klare droomkoon en zij treedt de lange laan in de goede wachtengel … [Lees meer...] overGedicht: Victor J. Brunclair • Wijze maagd
Gedicht: Victor J. Brunclair • Dorp-doorvaart
Dorp-doorvaart Dit openbaart de grolgorgel van een klaxon door de heuvelstreek ontzetting der der dingen burlesk verbazen het vreedzaam vee houdt op met grazen en zilvervis richt zich rild uit de blauwe beek Een antieke kantiekentoren heeft het hoofd verloren vergeet de Tijd te slaan zo geraakt zijn tiktak getikt en de tikkenhaan draait dwaas … [Lees meer...] overGedicht: Victor J. Brunclair • Dorp-doorvaart
Gedicht: Frank van den Wijngaert • Asta Nielsen
Asta Nielsen Een fonkelende Engel waakte over u bij uw geboorte. Hij nam de Poolster van de hemel en plantte haar – een magies Teken – midden op uw voorhoofd. Dan zoefde hij driemaal rondom de luisterende Aarde en bliksemde over de zeeën en het vasteland de Boodschap van uw Komst. En mannen, vrouwen, kinderen, grijsaards, allen togen uit bij deze wekroep … [Lees meer...] overGedicht: Frank van den Wijngaert • Asta Nielsen
Was dat Caspar Barlaeus die daar van zijn paard viel?
Door Ton Harmsen Een mooie brief schrijven is een kunst. In een gesprek kan je nog bijsturen als je ziet dat je woorden niet in goede aarde vallen, in een brief moet je van meet af aan de juiste toon treffen. Ook als het over een delicate kwestie gaat. Je ontvangt een uitnodiging voor een feestelijke bijeenkomt; je bent zeer gesteld op een ontmoeting van een van de … [Lees meer...] overWas dat Caspar Barlaeus die daar van zijn paard viel?
Gedicht: Aart van der Leeuw • De stilte
De stilte Zoo vaak als ik de stilte wek Behoedzaam met een vingerdruk, En tot heur geurend bed mij buk, Ontspint vanzelf zich ons gesprek: Als tusschen lentewind en woud, Den leeuwrik en het morgenblauw, Een bloem in tweespraak met den dauw, Klaar water dat met zonlicht kout. Ons woord ontsluit de lippen niet, Wij luistren zonder te verstaan Naar de gedachten … [Lees meer...] overGedicht: Aart van der Leeuw • De stilte
Gedicht: Paul Rodenko • Nieuwjaar
Nieuwjaar Zij praten de rechten de wetenden praten Dat dagen als rijst zijn korrel naast korrel En eender. Zij nemen hun hoeden af. Zij zetten hun hoeden op. Zij betalen. Zij praten de rechten de wetenden praten Zij pellen hun vrouwen hun vrede van gogh Zij wachten op groen. En steken dan over. Zij weten niet … [Lees meer...] overGedicht: Paul Rodenko • Nieuwjaar
Gedicht: Karel Jonckheere • Anti-nieuwjaar
Anti-nieuwjaar Altijd en ergens oudejaarsavond op een ster in een boek of een brief ik vier mijn tijd niet in namen ik hef geen punch op een dief. Eeuwen zo oud als mijn jaren mijn jaren zo jong als de wind die met datumloze gebaren mij uit de kalenders ontbindt. Deze avond blijf ik afwezig betrek een aanwezigheid op einders die mij genezen van mijn … [Lees meer...] overGedicht: Karel Jonckheere • Anti-nieuwjaar
Gedicht: A.D. Keet • Die arme digter
Die arme digter O gee hom 'n mooi begrafnis, Die arme digter is dood. Hij 't dwarsdeur sij hele lewe Geveg vir sij brokkie brood. O neem van die fraaiste eike, Die fraaiste eike se hout, En spijker hom toe in 'n doodkis Met spijkers van silwer en goud. Waardering was nie sij deel nie, Sij laste was swaar als lood - O gee hom 'n mooi begrafnis, En laat hom met … [Lees meer...] overGedicht: A.D. Keet • Die arme digter
Gedicht: Jan Terlouw • Vrijheid & Dictatuur
Uit Gedichte gedachten van Jan Terlouw. Vrijheid Als je vrij bent lijkt het vanzelfsprekend. Je mist het pas als je het ontbeert, en wie het je ontnam propageert dat vrijheid gehoorzaamheid betekent. Wie ademhaalt vindt dat niet bijzonder. Bij ademnood ga je het pas waarderen, het zuurstofapparaat kan het je leren. Ongehinderd ademen dat is een wonder. Wie … [Lees meer...] overGedicht: Jan Terlouw • Vrijheid & Dictatuur
Gedicht: Stefan Hertmans • De ratten, die afgunstig zijn
Uit Onder een koperen hemel, de nieuwe bundel van Stefan Hertmans. De ratten, die afgunstig zijn op vogels, vreten het aas dat hun is toebedeeld. Ze knagen en ze wroeten, ze kijken daarbij niet omhoog. Ze houden alles in het vuile oog en bidden om ellende voor hun beste vrienden. Ze kweken en ze rennen, ze kriepen en ze jennen, ze sippen aan het sap van lijken … [Lees meer...] overGedicht: Stefan Hertmans • De ratten, die afgunstig zijn
Gedicht: Jan Boerstoel • Toen
Toen Kerstmorgen vroeg... De prille jaren vijftig leden buiten voelbaar onder de winterkou, de rode kolenkachel was nog amper lauw, maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden hun best, de kleine jongen wreef zijn handen, maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht, zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht, waardoor het nét leek of er echte kaarsjes … [Lees meer...] overGedicht: Jan Boerstoel • Toen
Gedicht: Jac. van Looy • Kerstnacht 1915
Kerstnacht 1915 Regent het in den nacht? De stille, de heilige nacht? Spritst het niet duister en zacht? Neen,'t regent niet in den nacht, De alles omhullende nacht, De nacht is stom en wegend is de nacht. Ik weet dat onder de nacht Een menschdom grijnst en smacht En dat de wolken waren Als wijlen van doodenbaren. En dat in reutelingen Veel duizend lippen … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Looy • Kerstnacht 1915
Gedicht: Gerrit Achterberg • Kerstmis
Kerstmis Klokken haalden mij uit de slaap vandaan: Kerstmis over den Haag om middernacht. Hij, die ik dagelijks te wezen dacht, trok uit mij weg en kwam alleen te staan. Ik keek tegen mijn eigen leven aan, alsof een ander het had doorgebracht. Een lege helderheid betrok de wacht tussen mij en het opgeschoven raam. … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Achterberg • Kerstmis
Decembergedicht
Door Ömer Demirözcan Het is december, de maand van de feestdagen. Sinterklaas vraagt of we het afgelopen jaar lief zijn geweest; kerst is een tijd voor bezinning en met oudjaarsavond hebben we het over goede voornemens. December is vooral een maand waarin we reflecteren en verder kijken. Alice Nahon moedigt ons in haar gedicht aan om vaker terug te kijken naar ons handelen. Ik … [Lees meer...] overDecembergedicht
Gedicht: Martinus Nijhoff • De kerstboom
De kerstboom De kaarsen branden tusschen mandarijnen, Sneeuwsterren, speelgoed en gekleurde noten. De kind'ren zingen, en de dauw der groote Oogen beweegt en blinkt in 't trillend schijnen. Hoor hoe ze zingen: ‘Nu zijt wellekome’ - 'k Voel moeders hand weer die de mijne houdt, En huiver bij den geur van 't schroeiend hout Als toen ik zong: ‘Gij zijt van ver gekomen … [Lees meer...] overGedicht: Martinus Nijhoff • De kerstboom
Gedicht: Bhai • drie gedichten
Op dezelfde dag als zijn jaargenoot Michaël Slory overleed eergister de Surinaamse dichter James Ramlall (ook bekend als Bhai). dhan ka dukhra (Rijstesmart) Slechts zij, die uit rijst geboren zijn Slechts zij, die in rijst zijn opgegroeid Slechts zij, die door rijst gestorven zijn Kennen alleen de jammerklacht der halmen. Want weet, dat iedere groei in wezen sterven … [Lees meer...] overGedicht: Bhai • drie gedichten
Gedicht: Michaël Slory • Orfeu negro
De Surinaamse dichter Michaël Slory is gister overleden. (Vertaling onderaan). Orfeu negro Mi sa singi a son opo kon, te den stari wasi komoto na loktu. Mi sa singi alanya worku, penipeni pangi fu rediblaw, … [Lees meer...] overGedicht: Michaël Slory • Orfeu negro
Gedicht: Hans Warren • Natuurlijk
Vandaag is het 17 jaar geleden dat Hans Warren overleed. Daarom drie door zijn levenspartner Mario Molegraaf uitgezochte gedichten. Vandaag het derde. Natuurlijk Natuurlijk moest die jongen in het duin merken dat ik intens naar hem keek. Natuurlijk kwam hij toen vlak langs me met veel overbodige bewegingen hoewel hij me zogezegd niet zag. Natuurlijk begon hij een … [Lees meer...] overGedicht: Hans Warren • Natuurlijk
Gedicht: Hans Warren • Emancipatie
Morgen is het 17 jaar geleden dat Hans Warren overleed. Daarom drie door zijn levenspartner Mario Molegraaf uitgezochte gedichten. Vandaag het tweede. Emancipatie Uit het gehucht van zeven huizen en een varkenshok kwam een heel jonge vrouw met een stapel dichtproeven en een hart vol onschuld. Ze zei: 'Ik heb mijn man ook meegebracht, hij is uniek, maar hij zal u … [Lees meer...] overGedicht: Hans Warren • Emancipatie
Gedicht: Hans Warren • De Weense hoogvliegers
Woensdag is het 17 jaar geleden dat Hans Warren overleed. Daarom drie door zijn levenspartner Mario Molegraaf uitgezochte gedichten. Vandaag het eerste. De Weense hoogvliegers Toen we Gottlob Fallscheer ten grave droegen – een der laatste Wiener Jauker* – volgden zes clubgenoten met tenen duivenmanden. Terwijl de kist daalde gingen de manden open en 76 witte … [Lees meer...] overGedicht: Hans Warren • De Weense hoogvliegers
Gedicht: Jan Engelman • Over het gras
Over het gras Over het gras en over het water dwaal ik achter de beminde die ik vroeg en die ik later, die ik nimmer, nimmer vinde. Smalle schelpen zijn haar handen om een eeuwge zee te hooren, in zijn wieg en broze wanden zingt haar hart mijn wee verloren. Handen die mijn hoofd niet koelen met hun sneeuw, de lichte, zachte. Hartklop die ik niet zal … [Lees meer...] overGedicht: Jan Engelman • Over het gras
Gedicht: Jan Engelman • Echternach
Echternach Lucifer spreekt Daar ligt hij*, prevelend de smeekgebeden die men hem voorzegt en hij heeft een lach in zijnen baard, al overstroomd van vrede die zingt uit ied'ren steen van Echternach. 'k Heb mijn vernuft ten einde spits geslepen, geen listig middel liet ik onbeproefd, naar nergens heb ik dezen sant gegrepen in zijnen geest, die enkel God behoeft. … [Lees meer...] overGedicht: Jan Engelman • Echternach