Een nog ongepubliceerd gedicht van Ingmar Heytze.
Wat bleef
Een voor een gingen de dingen op vakantie.
Auto’s groeiden vast aan het asfalt,
winkelcentra raakten leeg.
De dagen van de week losten op.
We leefden verder in maanden
die vervaagden tot seizoenen.
De tuin groeide op tot een jungle
uit gewassen die we hadden geplant
toen alles nog open was.
Soms waren we bang, maar bang blijf je
geen leven lang. We maakten ruimte, stap
na stap liepen we achteruit naar de zijlijn.
Wat bleef: een kleinere wereld om te bewonen,
een hemel vol vogels en sterren, het geluk
van wie bestaat om te bestaan.
Ingmar Heytze (1970)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.
Helemaal zeker weet ik het niet, maar ik dacht dat zondagavond in Met het oog op morgen op NPO Radio 1, John Jansen van Galen dit gedicht voorlas. Het kan ook een ander coronagedicht zijn geweest van Ingmar Heytze en die al wel zijn gepubliceerd op de verzamelplaats met coronagedichten:
https://coronagedicht.nl
Een initiatief van Dichter des Vaderlands Tsjead Bruinja.
Eind deze maand verschijnt een nieuwe dichtbundel van Heytze, getiteld Wat bleef.
Er zijn waarschijnlijk in de hele geschiedenis van in ieder geval de Nederlandse poëzie nog nooit zoveel gedichten over één onderwerp geschreven als over de coronacrisis. Gedichten over de liefde en de dood daargelaten.