Gedichten van Gerrit Smallegange – een pseudoniem van uitgever Geert van Oorschot. Meer over diens poëzie-opvattingen hier. Brief Ik vraag u niet uw lot met mij te delen, een ieders eenzaamheid: dat is wel uitgemaakt, ik koos u uit onder de al te velen, en kan u nauwelijks nog lang verhelen hoe zeer mijn heimwee naar het alleen zijn haakt. Hoe lang lijkt alles nu … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Smallegange • Brief & Voorjaar
20e eeuw
Tutoyeren bij Couperus
Door Michelle van Dijk Een kritische lezer viel in mijn hertaling van Couperus’ Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan over het tutoyeren tussen Lot en zijn moeder. Dat is een interessante en complexe kwestie. Die negentiende-eeuwers zijn namelijk niet zo consequent in het tutoyeren en vousvoyeren, in ieder geval niet bij Couperus, maar het is een breder voorkomend … [Lees meer...] overTutoyeren bij Couperus
Gedicht: Pierre Kemp • Rood I & Rood II
Rood I De menschen zien het niet, hoe ik blijf staan voor een bijzonder rood. Ik kan er niet vandaan. Het wordt al grooter naar ik het bekijk. Het wordt al dieper naar ik meer wijk. Rood, waarom zijt gij geen wezen, niet vrouw, noch man, maar dat ik toch mijn bleeke handen geven kan? … [Lees meer...] overGedicht: Pierre Kemp • Rood I & Rood II
Uitzicht op de grond
C.O. Jellema’s herinnering aan de Nationale synode van Dordrecht (1618-1619) Door Louisa van der Pol Aanstaande zaterdag, 10 november 2018, is in de Augustijnenkerk te Dordrecht de officiële opening en start van ‘Ode aan de Synode’: de herdenking van de “eerste en enige internationale protestantse kerkvergadering in de vroegmoderne tijd”, die op 13 november 1618 begon. Mr. J. … [Lees meer...] overUitzicht op de grond
Gedicht: Pierre Kemp • twee blauwe gedichten
Nieuw in de dbnl: werk van Bob de Uyl, Jacq Firmin Vogelaar, Herman Gorter en FelixTimmermans. En ook twee bundels van Pierre Kemp; de twee blauwe gedichten hieronder zijn afkomstig uit Engelse verfdoos. Light Blue Over blauwe ogen strijken, tot de avond lijkt zo wijd, in twee amandele lampen kijken, zoekend het verouderde: eeuwigheid. Zo de blonde haren … [Lees meer...] overGedicht: Pierre Kemp • twee blauwe gedichten
Gedicht: Jan Greshoff • Herfstschemering
Herfstschemering .... ces calmes retraites qui sont comme les antichambres de la mort... Albert Samain. De schemeravond brengt in alle dingen En om de zwijgzaam-late menschen heen Een parelgrijs, geluidenloos geween, Het is een avond dat geen voog'len zingen; Het is een avond dat geen voog'len kweelen; Daar is geen vreugdigheid ter wereld meer En ieder peinst op 't … [Lees meer...] overGedicht: Jan Greshoff • Herfstschemering
Gedicht: Ankie Peypers • Verontschuldiging
Vorige week tien jaar geleden overleed Ankie Peypers, die nooit de waardering kreeg die ze verdiende. Meer van haar hier. Verontschuldiging Ik heb geen hart; het is een vogelnest. Het is gemaakt van mossen, pluis en veren en de aorta is met schors begroeid. Mijn vreugde, in het voorjaar, was geen liefde maar een uitbundig, overmatig tjilpen van jonge vogels. … [Lees meer...] overGedicht: Ankie Peypers • Verontschuldiging
De aanslag: as en schuld
Vandaag is de 8e sterfdag van Harry Mulisch Door Marc van Biezen Dat as een belangrijk motief is in de bekendste roman van Harry Mulisch is voor de meeste lezers een bekend gegeven: de as van het brandende huis aan de kade na de aanslag, de kachel in Antons studentenkamer, de smeulende asbak van verzetsman Takes. Het slot van de roman luidt: (...) zijn schoenen sloffen en het … [Lees meer...] overDe aanslag: as en schuld
Gedicht: Jacqueline van der Waals • Ik weet wel, dat ik trotsch ben
Ik weet wel, dat ik trotsch ben. Ach ik zal Altijd hoogmoedig zijn; ook, waar ik graag Mijn schuld belijdende, vergeving vraag Voor menschen. Ook, wanneer ik nederval In schuldbesef, mij bitterder dan gal, En God mijn onmacht en de bittre plaag Van eigen schuld en eigen zwakheid klaag - Ook dan ben ik hoogmoedig, dan vooral. … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals • Ik weet wel, dat ik trotsch ben
Gedicht: Jacqueline van der Waals • Liefdesliedje
Liefdesliedje Mijn liefste, waar we beiden zijn, Daar zijn we met ons bei, Al de andre menschen, die er zijn, Ze zijn er niet voor mij. Ze lachen wel en praten wat, Ze komen wel en gaan, Maar doen ze iets of laten dat, Het komt er niets op aan. … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals • Liefdesliedje
Gedicht: Maurice Gilliams • Tweespraak in de herfst
Tweespraak in de herfst Omhooggerezen uit de grond der tranen zien wij dit land, gelijk ons eigen peinzen. – ‘In bruine hoeven midden blauwe weiden slapen de mensen met hun vee vergaderd.’ Wij schrijden door de nacht, gehuld in nevels, om met de maan onzichtbaar te vergrijzen. – ‘Het water rilt van ver-gehoorde treinen, het gras geurt killer van vertreden netels.’ … [Lees meer...] overGedicht: Maurice Gilliams • Tweespraak in de herfst
Terug naar de jaren zeventig: De week van schrijvers Dirk Ayelt Kooiman en Maarten Biesheuvel
Door Sander Bax Schrijvers Maarten Biesheuvel en Dirk Ayelt Kooiman waren in dezelfde week prominent in het nieuws. In het literaire debat van de jaren zeventig namen zij een tegengestelde positie in en die verschillende posities waren terug te zien in het verschil in de media-aandacht die hun in 2018 ten deel valt. Schrijver met spektakel Het optreden van Maarten en Eva … [Lees meer...] overTerug naar de jaren zeventig: De week van schrijvers Dirk Ayelt Kooiman en Maarten Biesheuvel
Gedicht: Hans Warren • Voor een jonge dichter
Afgelopen zaterdag was het Hans Warrens verjaardag. Het gedicht van vandaag schreef hij in 1956, voorafgaand aan een bezoek van een jonge dichter die later een beroemde dichter zou worden. Lees hier wie dat was. Voor een jonge dichter Aardige brieven, verzen met ‘iets’, een telefoontje, en nu je naar me toe komt fietsen schenk ik je gespannen kuiten, ogen vol zeelicht … [Lees meer...] overGedicht: Hans Warren • Voor een jonge dichter
Wolkers naar Leiden
Feestelijke overdracht nalatenschap Vrijdagmiddag vond in Leiden de feestelijke overdracht plaats van de nalatenschap van Jan Wolkers. Op de kamer van B&W in het Leidse stadhuis had zich een klein gezelschap verzameld om dit heuglijke feit te vieren. Achttien schilderijen gaan naar De Lakenhal, en talloze documenten worden ondergebracht in de Leidse … [Lees meer...] overWolkers naar Leiden
Kader Abdolah in Amsterdam
Door Peter van Zonneveld Vrijdagmiddag om vijf uur vond de presentatie plaats van Het pad van de gele slippers. Dit nieuwe boek van Kader Abdolah is een roman over een filmmaker ‘in een tijdperk van revolutie en verraad’ zo lezen we op de achterflap. De auteur was in 2006 gastschrijver aan de Leidse universiteit. Het was daar mijn taak om de gastschrijvers te begeleiden. Als … [Lees meer...] overKader Abdolah in Amsterdam
Gedicht: Gaston Burssens • Ode aan Yvette
Ode aan Yvette Het vroor ijsschollen op de Schelde De meeuwen zwalpten boven onze tuin Je strooide brood en vis en bijna schonk je wijn Aan de vogels die je hun leed vertelden In 't struikgewas Het is mij meer gebeurd maar zelden Dat ik de wijn moest drinken die voor anderen was Om te veranderen van beeld in held en Van held in rat (Zoals de Reus uit De gelaarsde … [Lees meer...] overGedicht: Gaston Burssens • Ode aan Yvette
Gedicht: Paul Rodenko • Geen wind
Geen wind Geen wind. Een kind is over straat gelopen. Een ver gerucht komt langs het raam gekropen. Geen wind. Een smalle schaduw is verlengd. Geen wind. Een kind is over straat gelopen. De horizon gaat als een schuifdeur open. Een beeld valt om. Een houten vogel slaat. Wie heeft geschreeuwd? De kamer staat op duizend poten van geluid. … [Lees meer...] overGedicht: Paul Rodenko • Geen wind
Gedicht: Simon Vinkenoog • Nocturne voor Herckenrath-Dory
Nocturne voor Herckenrath-Dory* Ik vind het woord noctiflore: snachts bloeiend - opengaand ik ken geen woord waaraan ik mij zozeer herken in dit boek vol woorden (en zoals het voorwoord zegt cette édition a environ cent colonnes de texte de plus que la précédente) … [Lees meer...] overGedicht: Simon Vinkenoog • Nocturne voor Herckenrath-Dory
Gedicht: Elisabeth Eybers • Tongval
In het kader van 'De week van het Nederlands' 4 gedichten over taal, met beschouwing. Tongval Jou binnelandse vriende is vriendelik teenoor die lig bevreemde vreemdeling uit 'n onordeliker kontinent. Om saam te klink ten spyte van aksent wil ek die vasgelegde wette leer maar merk, as een haar meesterlik ontferm oor my wat onvolledig konformeer en hulp aanraai van … [Lees meer...] overGedicht: Elisabeth Eybers • Tongval
Gedicht: Hugues C. Pernath • De onkuisheid
De onkuisheid Voor Myra Geloof in mij, want ik geloof in jou Weigerend wat was en wetend wat ons weerhield. Ik zal je vernoemen, je mee voorbij dit leven dragen Jij, Enige, en schaduw die mij bedekt. Door jou ben ik geworden en met de littekens Van jouw weefsels, de waas van jou. Zo ons zwijgen, zo ons zeggen. Niets werd ons beloofd, alleen het leven Dat wij kozen … [Lees meer...] overGedicht: Hugues C. Pernath • De onkuisheid
Gedicht: Hugues C. Pernath • Sinds dauw de dag
Sinds dauw de dag Voor Jen Het begin verklaart sinds dauw de dag Mijn woord dat deze nauwe liefde leeft, Ik schreef de schande en diep de hand Haar schorre schreeuw. Met vijf en heilig oude meesters Het puin paars, zuiver juist nadien Namiddagroem haar tong zal worden. De muntslag in het bouwwerk der stem Nadat de weigering die strelend heerst De dood, geboorte … [Lees meer...] overGedicht: Hugues C. Pernath • Sinds dauw de dag
Gedicht: Leo Vroman • De verstandige dolfijnen
De verstandige dolfijnen Dolfijnen woonden lang geleden in Kiev, Kleef en andere steden. Ze hadden talk, thee en handen, en consuls in de meeste landen. Maar één dolfijn vond eerst het kruit en toen zelfs de atoombom uit. Zij riep: ‘Wij zijn te ver gegaan! Terug! Terug naar de oceaan!’ … [Lees meer...] overGedicht: Leo Vroman • De verstandige dolfijnen
Gedicht: Koos Schuur • October
October De zwanen drijven in zichzelf gekeerd en de fonteinen hebben 't lied verleerd, dat klaterlachte in de zomernachten. de vogels riepen afscheid en het veld is weer met ravenhorden overstelpt, die naast hun somber kleed hun doodszang brachten; de bomen hebben aan de wisselwind hun blaadren afgestaan en reeds begint de goede regen zijn eentonig praten; de … [Lees meer...] overGedicht: Koos Schuur • October
Gedicht: Koos Schuur • September
September Blond lief, de laatste gouden dagen wuiven ten afscheid en wij achten 't niet, de bomen en de struiken dragen hun laatste tooi en in het riet schuilen de vissen en hun trage vinslag verraadt hen niet. Het wordt nu tijd ons te bezinnen; de bossen kleuren dieper bruin en lila herfstasters beginnen hun ijle bloeien in mijn tuin. … [Lees meer...] overGedicht: Koos Schuur • September
Gedicht: Gerard Diels • Het oude huis verging
Het oude huis verging; de muren verschrompelden tot puin en doken ál dieper samen naar de aarde. Versleten dagen riepen de uren moeizaam door vensters, waar gebroken luchtspiegeling ten hemel staarde. Over de scherven joeg de storm het zaad van woeker. Parasieten doorwoelden 't gruis van dor gesteente, en ring na ring bekroop de worm, wat giftge zwammen … [Lees meer...] overGedicht: Gerard Diels • Het oude huis verging
