Uit Waanzin went niet, de debuutbundel van Max Greyson.   Schrijverskoppel Een woord als bitterzoet mag hier niet staan, zegt ze terwijl ze thee zet met bouillonblokjes en jongleert met haar oogbollen Ze zegt darling, kill your darlings, darling terwijl ze schaterlachend foto’s van de muren trekt rondjes door de kamer rent, huilen juicht en andersom en ik … [Lees meer...] overGedicht: Max Greyson – Schrijverskoppel

De kleine zigeunerprinses Ik ben de kleine zigeunerprinses. Mijn vader heeft een gevaarlijk mes. Mijn moeder had oorbellen, prachtig rood. Nu draag ik ze zelf. Moeder is dood. Haar kralen heb ik ook om de hals. Ze schold mijn vader voor vuil en vals. Mijn mooiste speelgoed heeft zij gebroken En toen heeft vader haar doodgestoken. Vader is wijs, en moeder was … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik de Vries – De kleine zigeunerprinses

Niet en kander beter passen, als dat t'samen is gewassen. Als van twee gepaarde schelpen D’ene breekt, of wel verliest, Niemand zal u kunnen helpen - Hoe men zoekt, hoe nauw men kiest — Aan een, die met effen randen Juist op d’ ander passen zou. D’ oudste zijn de beste panden, Niets en gaat voor d’ eerste trouw; D’eerste trouw, die leert het minnen, D’eerste trouw … [Lees meer...] overGedicht: Nicolaas Beets antwoordt Jacob Cats

Uit Het moet nog ergens liggen, de nieuwe bundel van Joke van Leeuwen. Nest Een klein geluk was uit zijn nest gevallen het piepte nog, het paste in één hand ik gaf het brood en water, mondjesmaat en allen wisten beter wat ik moest alleen iets geven als het erom vroeg en elke morgen even ermee praten het scharrelde wat op een oude krant water genoeg, en brood – … [Lees meer...] overGedicht: Joke van Leeuwen – Nest

Het Literatuurmuseum over Pierre Kemp en (onder meer) onderstaand gedicht.   Afscheid van het leven Ver van de wereld speel ik zacht piano en luister na, hoe ik dat doe. Ik ken geen morgen meer, ik ken geen nacht, ik ga naar boven en word dat niet moe. Toch is hier niets meer van een romantiek, geen stad met spitse gevels, oude torens, geen oude wouden vol … [Lees meer...] overGedicht: Pierre Kemp – Afscheid van het leven

Advent Soms staat er een muur tussen u en mij, hij klimt als een ring van mist langs de decemberschimmel van de winterslaap. Dan worden de uren trager en kouder, wij kunnen elkander niet raken, er huilt iets in ons, de vleermuis van het verdriet hangt aan de dakgoot van het huis waarin wij heen en weer gaan als blinden, met tastende handen. De honden klagen aan … [Lees meer...] overGedicht: Pieter G. Bukinx – Advent

Bij eene fotografie Uit de Hongersnood in Engelsch-Indië. Als telhout liggen ze op een hoop gesmeten, Als knuppel-takken, stronken, knoesten, staken; Lijf-knekels, lang, met vingers; riffen, kaken, Het grist en spalkt en blijft nog grimmen om eten. Van zoo'n bos lijken heeft elk lid vervreten Al wat om een geraamte een lijf helpt maken: 't Vleesch, vet misschien, … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Looy – Bij eene fotografie uit de Hongersnood in Engelsch-Indië

De optocht, de in 2012 verschenen en destijds zeer goed ontvangen bundel van Toon Tellegen, is ter gelegenheid van zijn 75ste verjaardag opnieuw uitgegeven in een uitgebreide versie, met tekeningen van Annemarie van Haeringen. Bovendien is dit “magnum opus” op muziek gezet.   Daar komen zij die niemand dank verschuldigd zijn, de achtelozen van geest, die neerzien op … [Lees meer...] overGedicht: Toon Tellegen – Daar komen zij die niemand dank verschuldigd zijn

Schemering In 't slepend grijs fluweel, in 't grijs vertrek, De voetjes diep in 't blank der berevacht, Leunt ze in den hooggerugden stoel en tracht Een droom te ontkomen, die haar liefde wekk'. Bleekrose en gele rozen geuren zacht, Op 't blanke haardkleed, aan haar voetenpaar. Wie bracht die hulde en lei die bloemen daar? Door al de glazen vloeit de grijze … [Lees meer...] overGedicht: Hélène Swarth – Schemering

Uit Oden voor komende nacht, de nieuwe bundel van Jacques Hamelink. Baadster Ze zit op haar hurken overdwars in de badkuip Evavoorbeeldig rechtop onder de douchesproeier die ze als een föhn boven haar hoofd hanteert, die haar volmaakt, die haar de bloeddichtbije huid bekleedt met het continu gruis- glasscherp verglaasselglanzend zich vergietend warmwatervlies, … [Lees meer...] overGedicht: Jacques Hamelink – Baadster

Nieuw in de DBNL: poëzie van René de Clercq, Hilda Ram, J.J.L. ten Kate – en van Agnita Feis, vorig jaar winnaar van de ‘vsb-prijs 1915’. (De ‘vsb-prijs 1916’ wordt in januari gekozen.)   De last Een last drukt op den mensch. Zoo zwaar, zóó zwaar is dit, dat van 't gewicht de aar- de buigt, de aar- de zwicht. Die last van moord drukt al- les … [Lees meer...] overGedicht: Agnita Feis – De last

Sint Nikolaas Sint Nikolaas, o Bisschop, die onsterfelijk, Uw kromstaf nog na eeuwen zwaait, En 't zaad der weldaân onverderfelijk, Als in uw heilig leven, zaait. Ik prijs u dat gij, nimmermeer des gevens, Des weldoens en des zeegnens moê, De vreugde blijft des kinderlevens, En breng daarvoor mijn dank u toe. Maar vind ik u altijd denzelfde weder, Gij zijt … [Lees meer...] overGedicht: J.P. Hasebroek – Sint Nikolaas

Aalgrondels Tussen de rhizophoren van het kustmoeras leven de slijkvissen, halfzwemmend, schuivend over en onder het water van sumatra's vloedbos, en in het slik der bruine kali-monden aalgrondels, somtijds even afdrijvend naar zee. Vaak stikken zij onder steltwortels, modder of taaie slijmplanten in't vochtig moer, halfblind, altijd in de schemering. Chinese vissers … [Lees meer...] overGedicht: Willem Brandt – Aalgrondels

De buffels van Roemenië liggen als gepensioneerde landarbeiders in de zon herkauwend traag gebed van dankbaarheid De directeur komt elke maand vragen naar schurft en wormen. Als alles veilig is, krabt hij hun oren veegt zijn hand weer af en denkt: de buffels van Roemenië hebben het goed hun brede snoet is nat zoals het moet. D. Hillenius (1927-1987) uit: Tegen … [Lees meer...] overGedicht: D. Hillenius – De buffels van Roemenië

Zie de maan Zie de maan schijnt door de boomen en de boomen naast elkaar staan met lusteloos gebaar, wachten of geen mensch zal komen met een touw om zich gauw aan een tak wat op te hangen; zulk een maannacht geeft 't verlangen om wat hooger stil te droomen: 't Heerlijk avondje is gekomen. Zie daar gaan langs stille wegen hand aan hand een ‘hij’ en ‘zij’ in een … [Lees meer...] overGedicht: Dop Bles – Zie de maan

Uit De man zonder haast, de nieuwe bundel van Hans Wap.   Als een jonge god als een jonge god met een hoog cholesterolgehalte op de vlucht voor gereformeerden die op zondag een zak voor de zon hangen trek ik flessen open probeer overmoedig de wind te vangen omringd door halve garen taxichauffeurs zonder rijbewijs het land wordt steeds gekker het … [Lees meer...] overGedicht: Hans Wap – Als een jonge god

Vandaag is de 125ste geboortedag van dichter Richard Minne.   Een hint Ik liep nog es met Richard Minne langs de Leie, een kleine Vlaamse man met felle, droge praet, een kerel als een klepel in de schrijverij en – hoewel ik nog maar een klein boekje had gemaakt – hij praatte met mij als tegen een ouwe maat. Jongens als ik kwamen in die aardige tijden graag … [Lees meer...] overGedicht: Max Dendermonde – Een hint

Polderland De verten komen eindeloos mij tegen, gaan door mij heen en achter mij teloor. Ik rijd zo blank langs altijd nieuwe wegen, recht en gelukkig, en weet niet waarvoor ik zoveel hemel heb van God gekregen, met zoveel wolken en met zoveel dromen, met zo’n oneindig aantal kleuren grijs. Dit zijn de luchten waar God weer zal komen, dit is het landschap voor zijn … [Lees meer...] overGedicht: J.W. Schulte Nordholt – Polderland

Vandaag is het de 117de sterfdag van Guido Gezelle.   Wederwijven Hoe wijsterwaster* vliegt de lucht vol witte en lange stressen* van wolken, die ontvlochten zijn lijk haar van toveressen. ‘t Zijn wederwijven, boos en fel, die, kwaad van hande en vinger, malkanderen te kere* gaan en vechten slag om slinger*. De wind zit in ‘k en weet niet … [Lees meer...] overGedicht: Guido Gezelle – Wederwijven

Vandaag is het de 152ste geboortedag van Herman Gorter. . Van uit een nieuwe wereld treedt een man mij aan met enge kleed, schittrend zooals ik nimmer zag, met 't hoofd zoo stralend als de dag. Hij heeft geen enkel sieraad aan van slaafschheid en geen enklen waan, maar hij is zuiver als een man naakt opgegroeid maar wezen kan. Hij heeft den arm in zuivre … [Lees meer...] overGedicht: Herman Gorter – Vanuit een nieuwe wereld

Clown Met blauw-papieren pijlen op mijn wangen En op mijn hoofd een gele ster geplakt, Blijf ik, terwijl een aap mijn handen pakt, Onderste-boven aan een rekstok hangen. Mijn meester wil de wereld vroolijk maken, - ‘Satans Apostel’ noemt mij 't aanplakbord - En 't volk, een optocht gekke pelgrims, wordt Hierheen gestuurd, en ik moet het vermaken. Het lacht om … [Lees meer...] overGedicht: Martinus Nijhoff – Clown

Het lange gedicht ‘Het verhaal van den provinciaal’ van Jac. van Looy neemt een centrale plaats in in Plots hel het werd. Zie voor toelichting onder het fragment. Het verhaal van den provinciaal (fragment) Bom! bom! Kanonnen sjorden aan en stonden stom, Als steigerende rossen in hun stalen toomen, Onder het loof van boomen; Kolossaal, Als één stuk zwart … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Looy – Het verhaal van den provinciaal

Laatste wil van Alexander Dan als ik tuimel in de kist doodsoverwonnen en bezweken, laat mijn twee handen zijn ontbloot en uit de baar naar buiten steken. Dat, als ik het paleis verlaat en langs den grooten weg mij richt, een elk mijn schamelte ontwaar' en worde door mijn lot gesticht. Hoe zulk een, die veroverd had van aarde-oppervlak tot aan de helle hoogte … [Lees meer...] overGedicht: J.H. Leopold – Laatste wil van Alexander

Uit Een tsunami in de Amstel, de nieuwe bundel van Pieter Boskma.   Wenteling Het jaar begon toen koud. Zelfs de duinen wit van de tot kant gestolde mist. Het weer van weinig mensen, die kropen binnen op elkaar voor een geboortegolf. In de politieke smidse was de waakvlam al gedoofd. Het Kamerdebat over netelige kwesties lag huiverend op straat. Daar … [Lees meer...] overGedicht: Pieter Boskma – Wenteling

Uit geen ander antwoord, de nieuwe bundel van Frans Kuipers (+ nog een gedicht).   HET HERDERSTASJE EN DE PAARDENBLOEM tussen de tegelspleten op een klein perron door lantarens belicht en verlaten. Ben van het plaatsje Vught. Ben van het pre-teeveese tijdperk. Ben van de mummellatijnse mis. Ben van de wind. Wat ik had woei weg. Wat mij aanwaait is … [Lees meer...] overGedicht: Frans Kuipers – Het herderstasje en de paardenbloem