De stilte der natuur heeft veel geluidenen is toch vol van rust voor ziel en zinnendie druppelt zacht en ongemerkt naar binnentot in ons hart een zilv'ren toon gaat luiden gelijk met haar. Als we dan weer beginnente denke' aan wereld-dinge' en ze te duidenmerken we dat een kracht, als die van kruidenin ons gekome' is en ons kalm doet minnen. Er zijn nu veel, die dit … [Lees meer...] overHenriette Roland Holst • De stilte der natuur heeft veel geluiden

Uit Portretten en verzen, een postuum verschenen bloemlezìng uit haar werk, met verschillende portretten. Wie jong is, woont als in een schemering.Nog onbestraald door zon van zekerheidwil 't hart den weg naar de verhevenheidzoeke', en ziet niet dat het vaak dalend ging.En als een man, die zijn moeder verwijthet lijfsgebrek, dat hij van haar ontving,klaagt hij natuur aan, … [Lees meer...] overHenriette Roland Holst • Wie jong is, woont als in een schemering

Bij Lenins mausoleum Lenin, nu rust ge in uw praal, gij groote mensch,gij die geen praal gezocht hebt of verlangdet;nu rust g’ in de valsche praal, gij waaracht’ge,die zal diene’ om millioenen te verblinden,hen af te houden van zelfstandig denken,gij die de plicht van het zelfstandig denkenaan uw makkers voorhield als eerste plicht.Nu ligt ge in de praal, die dienen zalom … [Lees meer...] overHenriette Roland Holst • Bij Lenins mausoleum