Het zonnespectrum Ik hield een prisma in de handEn wierp een schijnsel op de wand,Dat, schoon het zonlicht, doorgaans wit,Uit zijnen aard geen kleur bezit,Zo velerhande kleuren droeg,Dat ik mijzelve, peinzend, vroeg,Hoe toch dit klaar, doorschijnend glas,Dat zelf volkomen kleurloos was,Al deze kleuren scheppen konEn halen uit het licht der zon. Het licht, dat door dit … [Lees meer...] overJacqueline van der Waals • Het zonnespectrum
jacqueline van der waals
Jacqueline van der Waals • Maanlicht
Maanlicht Mijn kamer, waar ik argeloosDaar straks kwam binnen loopen,Verlangende alleen te zijn,Waar ik mij veilig dacht,Was mij door ’t felle manelichtOntvreemd, dat door het open-geslagen venster binnenkwamUit klaren zomernacht. O, dat gewetenlooze licht!Dat rustig lag te slapenOp ’t koele bed, waar ik zoo graagMijn hoofd verbergen ging,En dat mijn lieve kamer inEen … [Lees meer...] overJacqueline van der Waals • Maanlicht
Jacqueline van der Waals • Woorden
In de ‘Week van het Nederlands’ vijf gedichten over (de Nederlandse) taal. Als vierde: ‘Woorden’ van Jacqueline van der Waals, over de taal als middel om de werkelijkheid te benoemen (en daarmee het wonder stuk te maken). (Naar Rainer Maria Rilke’s ‘Ich fürchte mich so vor der Menschen Wort’.) Woorden Ik wantrouw het woord, een mensch, dat praat,Het weet van alles het hoe … [Lees meer...] overJacqueline van der Waals • Woorden
