Ode aan de keukenstoel geen zetel, goddelijkvan gestalte, haalt het bijdeze eenvoudige rechtstaandeknechtschap geen staat van hoogheidkleurt hem, hoogstens het roodvan hitte beslagen door keukenvochtziet hij niet uitals een prinsje goedkoop uitkijkend overdruipende tuingewassengunt hij een zit aan de minsteder werksters, biedtgeen verstrooiing … [Lees meer...] overLeo Herberghs • Ode aan de keukenstoel

Landschap Vaak kijk ik uit mijn ogen naar het landschap,De velden en de paden langs de bossen,De kleine hoeven en de kleine weiden;Vaak loop ik met mijn voeten door de scheemringEn kan het landschap aan mijn oren horenEn voel het rustig liggen in mijn lichaam;En eenmaal kende ik het als mijzelve —Dat was toen ’s avonds, tussen enkle sterren,Ik zonder ogen in het donker … [Lees meer...] overLeo Herberghs • Landschap & Steen