•• Veel nieuwe titels in de DBNL, waaronder poëzie van Henriette Roland Holst, Paula Gomes, Willem Brandt — en Maurits Mok. Mijn LiefLicht en wind verzamelen zich weertot een wijde blanke morgenstonden het ademen gaat op en neervan de horizont tot aan de horizont. Met haar lichaam dat uit glans bestaatloopt mijn lief te baden in het licht,deinend op de zachte regelmaatvan … [Lees meer...] overMaurits Mok • Mijn lief
Maurits Mok
Maurits Mok • Congresganger
Congresganger Ik was daar in het bezige gezelschapvan mensen, aangegord tot het verbouwender samenleving, en ik zag hen doende,bouwmeesters, metselaars en timmerlieden,en boog het hoofd en zocht de fundamenten,nieuwsgierig en bezorgd; ik vond alleenmijn beide schoenen die daar eenzaam stondenergens op aarde, ik vernamals wind het reppen van de vele voeten,geestdriftig naar … [Lees meer...] overMaurits Mok • Congresganger
Maurits Mok • Jongens en meisjes
Noorse suite (10)Jongens en meisjes De jongens kwamen op hun motorfietsde schuine banen van de zon omlaagen stonden lachend in hun blinkend leerde tintelende meisjes naar het hart. Door ramen, deuren wapperde het witder uitgelatenheid de avond indie met een late knipperoog van lichttegen de dennemuren stond geleund. Daarna, door geur van houtvuur uitgeleid,dwaalden de … [Lees meer...] overMaurits Mok • Jongens en meisjes
Maurits Mok • Woning
Woning In een hoek van de wind woonden wij,achter een open gevel van geluid.Wolken stegen op trage voetenboven de zee en liepen hemelhoogover ons leven heen. Ik stak mijn vinger door de grijze morgenen veegde ogen in een raamdat door het zand was blindgeslagen.Helmbossen riepen met hun armen.De wind reed gierend op de leidingdraden.Lege huizen stonden vastgevrorenaan hun … [Lees meer...] overMaurits Mok • Woning
Maurits Mok • Begrafenis van Hans Andreus
Vandaag in 1977 overleed Hans Andreus. Maurits Mok schreef een gedicht over zijn begrafenis. Begrafenis van Hans Andreus Wat gaat dat simpel, in Puttenweggedragen worden uit de tijd,een uitreis op wiegende schoudersdoor straten in eigen bezigheidverloren. En wat zou een dichtermeer kunnen wensen dan datrondom zijn beginnende eeuwigheidde dag zijn gang gaat, mensenom winst … [Lees meer...] overMaurits Mok • Begrafenis van Hans Andreus
