Ruim een maand heb ik mijn e-boeklezer nu in mijn bezit, en de uitgevers en boekverkopers overal ter wereld vieren uitbundig feest. Mijn honger naar boeken kent geen grenzen; zoals de gokverslaafde naar zijn pokerwebsites surft, de anorexiapatiënte naar de weblogs van haar lotgenoten, zo breng ik halve nachten door op jacht naar nieuwe elektronische boeken.

Het begon op sites als Manybooks.net, Feedbooks.com en Gutenberg.org, waar je gratis rechtenvrije klassiekers van over de hele wereld kunt krijgen. Iedere dag komen er wel nieuwe titels bij, en hoewel ik moet toegeven dat een heleboel titels ook mij niets zeggen, kan ik me toch maar nauwelijks voorstellen dat iemand het Handboek voor den kaasmaker in Nederland kan weerstaan, of The Art of Public Speakingvan Dale Breckenridge Carnegie.

Bovendien bood NRC Handelsblad een proefabonnement aan op de elektronische versie, en dat proefabonnement heb ik snel genomen. Aan het eind van iedere werkdag download ik alle artikelen van de nieuwe krant zonder advertenties en andere onzin op mijn lezertje, zodat ik hem al in de trein naar huis kan lezen.

Maar al snel was ook dat niet genoeg meer, en ben ik bij een aantal on-lineboekwinkels iets gaan kopen: om te beginnen het brievenboek van W.F. Hermans en Gerard Reve, ‘Verscheur deze brief’ bij Selexyz.nl, de roman ‘Via Cappello 23’ van Christiaan Weijts bij Bruna.nl en de roman ‘Ruhm’ van Daniel Kehlmann bij Libri.de, en ‘Survivre aux crises’ van Jacques Attali bij Fnac.fr.

Ook pdfs van taalkunde-artikelen heb ik wel gedownload, al zijn deze vanwege de figuren eigenlijk alleen goed te bekijken als pdf-bestand, en is een e-boeklezer om technische redenen (de resolutie van het scherm is niet zo hoog, en het schermpje zelf is klein) niet heel prettig te lezen als een elektronisch boek.

Bijna duizend boeken heb ik inmiddels op deze manier gedownload – of mijn e-boeklezer het volhoudt tot ik al deze boeken gelezen heb, is de vraag. Waarschijnlijker is dat het apparaat al vervangen is voor ik er vijfhonderd gelezen heb, want er kan nog van alles beter aan het apparaatje – zoals die resolutie, of het knopje dat je moet gebruiken om te bladeren, dat ik een beetje stroef vind.

Maar vooral valt er ook nog wel een heleboel te verbeteren in de verkoop van die boeken. Ik ken eigenlijk geen goede, prettige website waar je goed kunt zoeken, alle boeken van te voren kunt inzien en niet bedonderd wordt doordat je er klassiekers die je elders in precies dezelfde editie gratis kunt krijgen voor drie of vier euro krijgt aangeboden. Bovendien zijn ook de boeken van de levende auteurs, hoe je het ook bekijkt, nog veel te duur: meestal drie of vier euro goedkoper dan het papieren exemplaar (en soms zelfs duurder, omdat de prijs van het e-boek is afgeleid van de dure hardcover ook als er al een paperback verschenen is).

Dat gaat vast allemaal veranderen. U gaat binnen nu en drie, vier jaar ook een e-boek kopen en dan gaan de meesten van u ook voor de bijl. We gaan die boekwinkels niet meer in, omdat ze over het algemeen helemaal niet hun best doen om leuke boeken aan te bieden, en kennis, en sfeer, maar in plaats daarvan denken in stapels bestsellers naast de kassa – bestsellers die we ook zelf kunnen bijhouden. Over tien, vijftien jaar gaan we al onze boeken wegdoen, behalve de hele mooie.
U gelooft mij niet, u denkt dat ik overdrijf. Mensen willen boeken in de kast hebben staan, want dat staat zo gezellig. Ze willen een boek kunnen ruiken, zegt u, en het papier horen ritselen. Dat mag allemaal zo zijn – maar er zijn ook mensen die boeken willen lezen. Dat is nu al in sommige opzichten prettiger vanaf een e-boeklezer dan uit een stapel papier. Het duurt niet meer dan een paar jaar en dan gaan al onze leesboeken dezelfde richting op als onze langspeelplaten en de Winkler Prins.