Het zal wel geen toeval zijn dat De buurman, de titel van Voskuils posthume roman, bijna hetzelfde klinkt als Het bureau. Het nieuwe boek is een vervolg op de successerie en er tegelijkertijd een spiegelbeeld van. Waar Maarten en Nicolien in Het bureau vaak ruzie hadden over Maartens werk, daar kibbelen ze in het nieuwe boek over Nicoliens vriendschap met de homoseksuele buren. Maarten heeft zijn bureau, Nicolien heeft de buurman.

De buurman is veel harder dan Het bureau. Er wordt echt in gescholden. De ene buurman, Petrus, heet op zeker moment dement, terwijl de ander, Peer, herhaaldelijk wordt uitgemaakt voor debiel. De verteller (Maarten Koning) maakt ook de hele tijd grapjes over de domheid van Peer op een manier die schokkend is in zijn rancune en zijn geborneerdheid. Een wetenschappelijk ambtenaar maakt een man met weinig opleiding belachelijk, door de briefjes af te drukken waarin hij probeert te helpen:

Beste MAARTEN, Even nog een aanvulling op het boekje de Biezen kun je overal kopen, ten minste bij een beetje behoorlijke Rotanzaak. Het werk is eenvoudig mits men de Biezen goed nat maakt voor men aan Het werk begint. Droge Biezen zijn niet gemakkelijk te verwerken, ze Breken gemakkelijk af. Ook zonder gereedschap gaat het goed, let erop dat je de biezen NAAST elkaar legt en niet op of over elkaar. Mijn zus zei nog dat het echt heel geMakkelijk te doen was. Heel veel sterkte toegewenst, en zijn er nog dingen die je wil weten dan Hoor ik dat wel, en hoop je te kunnen helpen daarmee. Groetjes PEER.

Er is weinig in te brengen tegen Peers woordenschat (‘mits’). Het briefje valt vooral op door de afwijkende interpunctie en het hoofdlettergebruik.

Ik denk dat de gemiddelde lezer die rare hoofdletters over een paar decennia al niet meer kan thuisbrengen. Waarom schreef Peer zo raar? Als hij zijn mededeling gemaild had, had hij vast niet de hele tijd ‘Biezen’ en soms ‘biezen’ geschreven. Het is een typische ‘fout’ van de handgeschreven taal. Ik vermoed dat die ‘hoofdletter’ in Peers handschrift wel de vorm van de B had, maar helemaal niet zoveel groter was als de andere letters. Peer zal ook geen mooi schoonschrift gehad hebben, maar een soort blokletters geschreven hebben — daardoor zullen die rare hoofdletters in de handgeschreven versie er ook niet zo slecht uitgezien hebben. Het was Voskuils onbarmhartige typemachine die Peer onsterfelijk belachelijk maakte — omdat die jongen wel wist hoe je stoelen moest matten, maar niet hoe je de letter b schreef. Wat een debiel!