Door Bart FM Droog

Paul van Ostaijen beschreef zijn dichtwerk als ‘goede konfektie’, ‘vlot geschreven en vlot gerijmd’. Albe zag er ‘de heldere weerklank van een eenvoudige maar persoonlijke belijdenis’ in terug. De dichter werd onderscheiden met onder meer de Nijverheidsmedaille 2de klas. Na zijn dood deelde men meer dan negenhonderd doodsprentjes uit. In Erembodegem, Halle en Elsene werden straten naar hem vernoemd. Maar zijn gedichten zijn uit het collectieve blikveld verdwenen: Fons van de Maele (1874-1938) kan met recht een vergeten dichter genoemd worden.  

Jurgen Eissink haalde zijn werk van de vergeetplank en koos voor Van Maele’s Nederlandse Poëzie Encyclopedie-lemma het gedicht ‘De plicht’ uit – een gedicht uit 1917. Rond 1924 schreef Van de Maele:

                                  ‘Kapper! Laat de bomen staan
                                  Langs de baan!
                                  Laat ze staan met tak en blad,
                                  ‘k heb hen steeds zo liefgehad!’

Dit is niet alleen een zeer vrije bewerking van Herman Gorters bekende gedicht ‘Zie je ik hou van je‘, maar ook een vers dat tweeënnegentig jaar vooruitloopt op de bloemlezing Kastanjegedichten.

Bron afbeelding: Dirk Meert, ‘Alfons van de Maele, werkman-dichter’.  Meert Genealogie, c. 2004.
 http://users.skynet.be/meertgenealogy/foto_bestanden/pages/maele.htm