Op zeker moment breekt voor ieder van ons het moment aan om op zoek te gaan naar geld voor onderzoek. Er staan steeds weer getalenteerde jonge mensen op die dingen willen onderzoeken en voor wie er geen banen zijn. En dus moeten we projecten schrijven. En omdat er zoveel mensen projecten schrijven, zijn de kansen klein dat een project gehonoreerd wordt. En dus moeten we nog meer projecten schrijven.

Daarbij worden de hoepels waar je doorheen moet springen dan ook nog eens van tijd tot tijd veranderd. Sinds een paar jaar vergroot je je kansen op succes aanmerkelijk wanneer je onderzoek aansluit bij een van de door de regering aangewezen topsectoren van het Nederlandse bedrijfsleven.
Dat is natuurlijk niet zo gemakkelijk voor de gemiddelde neerlandicus. Want wat hebben wij te vertellen aan ondernemers op het gebied van ’tuinbouw en uitgangsmaterialen’ of ‘agri&food;’?

Het enige waar we, heel erg in de verte, iets mee te maken hebben is de zogeheten ‘creatieve industrie‘. In het maken van games schijnen miljarden om te gaan. Maar wat hebben wij ze te vertellen? Daarover zat ik deze week te denken. En ineens wist ik het.

De laatste tien jaar is er langzamerhand een kleine industrie ontstaan van taalmakers. In allerlei grote speelfilms (Avatar, Star Trek) en tv-series worden speciale talen gemaakt. In de video hierboven legt David Peterson, die de taal maakte voor de serie Games of thrones uit waarom er taalkundigen nodig zijn om dat soort talen te maken: om ervoor te zorgen dat ze exotisch en toch natuurlijk klinken en om te voorkomen dat iemand die de film drie keer bekijkt ineens het trucje begint te doorzien.

Dat alles geldt denk ik nog sterker voor game-werelden. Om die reëel te maken, moeten de bewoners natuurlijk hun eigen talen hebben: een taal die natuurlijk klinkt maar waar de computer tegelijk makkelijk zinnetjes in kan maken. En wie gaat daar advies over geven?