Nieuwe aflevering in het bloedstollende misdaadfeuilleton ‘De verleden tijd van lijken’

Samenvatting van het voorafgaande: de historica van de neerlandistiek tot 1800 Rie en de boomlange promovenda Sophia hebben een veilig heenkomen gezocht in de duinen nadat enkele collega’s in managers veranderd zijn. Achter zich horen ze een stem.

Angstig draaide Sophia zich om. Zouden ze alsnog gepakt worden? Maar al snel haalde ze opgelucht adem. Het was Joop maar, de specialist in middelnederlandse voegwoorden.

“Ik weet niet wat er allemaal gaande is,” zei Joop. “Maar ik dacht, als jullie een luchtje gaan scheppen, dan mag ik dat toch zeker ook. Ik denk er trouwens ernstig over om naar huis te gaan. Wat een tijdverspilling. Ik heb nog wel wat beters te doen.”

Joop liet dat soort mededelingen niet graag in de lucht hangen. Zoals altijd begon hij aan een uitgebreid exposé van wat het dan wel was dat beter was om te doen: “Ik moet over twee weken een keynote-lezing geven op een internationaal congres in Boedapest over voegwoorden in de middeleeuwen in vergelijkend perspectief. Bovendien moet ik nog de hand leggen aan een artikel dat geaccepteerd is voor een internationaal toptijdschrift.”

“Joop!” riep Sophia. “Zijn er nu echt geen belangrijker dingen! Wouter en Gerard zijn in managers veranderd! Wat moeten we doen? Dadelijk gaan de anderen er ook nog aan! Die dokter! Femke! Aad!”

Joop onderdrukte een nies en haalde zijn schouders op. “Dat moeten zij weten,” concludeerde hij. “Ik ga naar huis, weer aan het werk. Ik heb ook nog een manuscript ter beoordeling liggen van een van de grootste deskundigen op mijn vakgebied.” Hij sjokte weg.

“Hij is gek!” zei Sophia, terwijl ze haar lange blonde haren achterover sloeg. “Gek! Wat doen we?”

“Weet je,” siste Rie. “Ik geloof dat ik ook liever naar huis ga.”

“Maar dan verschijnen onze collega’s volgende week allemaal op het werk, en zijn ze allemaal in managers veranderd!”

“Als ze in managers veranderen,” zei Rie berustend. “Verschijnen ze niet meer op ons werk. Daar zijn onze kantoren veel te afgetrapt voor. Als het managers zijn, verdwijnen ze naar hun eigen marktconforme kamers in hun eigen marktconforme ultramoderne kantoorflats om daar hun eigen marktconforme salarissen op te strijken om de wereld te organiseren.”