Van rechts naar links: Inge Otto, Marten van der Meulen, Marc van Oostendorp

Dat inmiddels zo’n dertigduizend nieuwsgierigen zich hebben ingeschreven voor onze cursus, die vandaag over een week begint, is een vreemde gedachte. Natuurlijk, ook op dit blog komen soms wel tienduizenden mensen af, maar dat is dan altijd min of meer toevallig: wanneer ze beginnen te klagen, kan ik altijd zeggen dat ik deze stukjes maar in wat verloren minuten bij mekaar type. Dat mijn video’s spontaan ontstaan als ik van mijn werk naar huis wandel.

Die excuses heb ik nu niet. Het is maandenlang voorbereid, met een heel team van zeer deskundige mensen, de nieuwsgierigen zitten zich soms al weken zo niet maanden te verheugen, nu moeten we zien hoe ze gaan reageren.

Ik denk dat we jullie – ja jullie, op deze wereld – een interessant pakket te bieden hebben. De cursus duurt vijf weken en aan het eind heb je op zijn minst een soort inzicht in wat taalwetenschap is en waarom mensen dat doen.

Je hebt niet alleen mij gezien, maar ook twee briljante, leuke studenten (Inge Otto en Marten van der Meulen, ook in het echte leven Leidse taalkundestudenten) gezien die mij vragen stellen en bovendien iedere week een taalkundige interviewen – van de Leidse promovendus Barend Beekhuizen tot en met de Amerikaanse emeritus-hoogleraar Noam Chomsky. Bovendien presenteren we iedere week sprekers van zes verschillende talen – Abruzzese, Baskisch, Berber, Chinees, Gungbe en Turks – die laten horen hoe hun taal in elkaar zit.

Sommige mensen zijn bang dat dit soort moocs (spreek uit: moeks, massive online open-access course) op den duur het reguliere onderwijs gaat vervangen. Hoewel je het maar nooit weet met degenen die boven ons gesteld zijn, zou het mij een slecht idee lijken: ik geloof in ieder geval in de kracht van de lichamelijke aanwezigheid bij het leren. Alleen door er als student écht te zijn terwijl de andere studenten er ook écht zijn, en niet te vergeten de docent, leer je een onderwerp echt kennen.

Maar ik denk dat moocs wel in veel opzichten beter lesmateriaal kunnen zijn dan lesboeken. Je kunt makkelijker dingen laten zien, je kunt de student ook in zijn studeerkamertje meenemen in het denken. Zo’n cursus, onze cursus, heeft behalve video’s ook leesmateriaal en toetsen en een discussieforum.

Je hoort weleens dat die moocs een hype zijn. In 1997 hoorde ik ook regelmatig dat het internet een hype was. Dat was het ook, in de zin dat mensen dachten dat in het jaar 2000 alle centra van alle steden zouden zijn uitgestorven omdat we álles online zouden doen. Maar het online-onderwijs blijft vermoedelijk bestaan zoals het internet blijft bestaan: het gaat de wereld veranderen op een manier die we nu nog niet kunnen voorzien.

Het is leuk om daar onderdeel van te zijn, en om er nu mee te experimenteren. Kom maar op met jullie dertigduizenden!

Je kunt je nog steeds (gratis) inschrijven voor The Miracles of Human Language.