Marc van Oostendorp komt ervoor uit dat hij een Hollander is en verbaast zich over de manier waarop hij mensen groet.
(De video staat hier.)
- Door naar de hoofd inhoud
- Skip to secondary menu
- Spring naar de eerste sidebar
- Spring naar de voettekst
Neerlandistiek
Online tijdschrift voor taal- en letterkundig onderzoek
Footer
Jan Stroop zei…
De vraag is: waarom zijn mensen 'dahag' gaan zeggen. Ik denk dat dat dezelfde oorzaak heeft als de opkomst en 't succes van 'doeg'. 't Wijdgapige, gerekte 'daaag' klinkt te bekakt.
Maar de oplossing 'doeg' is voor veel mensen weer te plat, om van 'doei', 'dikke doei' en 'doei-doei' maar te zwijgen. Dan is 'dahag' of eigenlijk 'daohag' een handig compromis. Je kunt de klinker rekken zonder aanstellerig te klinken.
In 1974 schreef ik: "Een realisering met een velare klinker, zoiets als daog, is onmogelijk, tenzij ironisch of grappig bedoeld."
Dat ironische lijkt er tegenwoordig wel vanaf te zijn, zeker bij Marc van Oostendorp. Maar als ik Mieke van der Weij (Trosnieuwsshow) of Frederique de Jong (NOS-radio-1-journaal smorgens) 'daohag' hoor zeggen, begin ik toch te twijfelen.
Over laten we zeggen psychosociale aspecten van groeten heb ik eerder deze week geschreven, en wel hier.