Noem me naïef, een wegkijker, of een lid van de laffe elite, maar ik vind dat we mooie tijden beleven met al die mensen die hiernaartoe komen.
Natuurlijk, het is vreselijk voor de mensen die huis en haard hebben moeten verlaten en dan hier de kilte tegenkomen van het klimaat en van de mensen. Maar het worden mooie tijden voor de Nederlandse samenleving en voor onze cultuur. Nieuw bloed! Al die interessante nieuwe mensen erbij, met een nieuwe kijk op de wereld, en op ons en op ons land! De onvoorspelbare nieuwe manieren waarop onze taal en cultuur kunnen groeien!
Iemand van Leidse Universitair Medisch Centrum organiseert sinds kort een wekelijkse lezingenreeks voor de hoger opgeleiden onder de vluchtelingen die in gebouwen van de universiteit worden opgevangen. Ik mocht er deze week een praatje geven (een heel algemeen praatje, ‘over menselijke taal’), en ik was onder de indruk van de intelligentie, de leergierigheid, de bereidheid om in discussie te gaan van de mensen die daar zaten. Die mannen en vrouwen uit allerlei landen deden het op geen enkele manier slechter dan de Nederlandse studenten.
Op zijn minst waren ze minder verveeld. Zij geloofden nog in iets waar ik ook hartstochtelijk – naïef, wegkijkerig, elitair – in geloof: kennis en begrip; discussie en hunkering naar geestelijke groei en ontwikkeling. Na afloop kwamen er een paar ingenieurs me ongeveer smeken om tips over hoe een bepaald probleem aan te pakken waar ze nooit eerder voor hadden gestaan – het leren van een vreemde taal, het Nederlands.
Natuurlijk zijn niet alle vluchtelingen tandartsen en historici, en is een universitair diploma niet vereist om gastvrijheid te genieten. Ook degenen zonder zo’n certificaat gaan vast onze taal en cultuur verrijken met nieuwe uitdrukkingen, nieuwe manieren van spreken en nieuwe verhalen. Het is egoïstisch van mij, maar voor mij kunnen er niet genoeg mensen zijn die Nederlands spreken, omdat dit nu eenmaal een taal is die ik ook spreek, en ik heb geen tijd van leven meer om nog goed Arabisch te leren.
We willen groeien en groeien betekent leren en studeren. Er is alle reden om somber te zijn over van alles en nog wat, maar zolang er Syriërs zijn die Nederlands willen leren, is er ook nog hoop.
Ik denk dat we alle Syriërs wel kunnen opnemen in Europa – als althans alle landen mee willen doen. En de meeste zijn geloof ik ook wel ok.
Maar er komen veel meer hierheen. Je kunt het zelf narekenen. Kijk naar alle landen waar nu de mensenstromen vandaan komen. Van die landen is meer dan de helft jong en wil dus weg.
In die landen wonen 600.000 miljoen mensen (vooral Pakistan tikt fors aan)>
De helft is 300.000 miljoen. Stel dan we in Nederland 10% daarvan te verwerken krijgen, dan zijn dan in de loop van de tijd toch een 30 miljoen nieuwelingen.
‘Al die interessante nieuwe mensen erbij’ gaat dan toch een probleem worden.
Zelfs als je de huidige bevolking allemaal op straat zou zetten om deze nieuwkomers op te vangen, dan is dan nog niet voldoende….
Ik begrijp niet zo goed wat u wilt zeggen. Ja, als dit gebeurt, en dan dat, dan ontstaat er wellicht een probleem. Als bijvoorbeeld alle 30 miljoen Syriërs tegelijkertijd de Elfstedentocht willen schaatsen, zakken ze door het ijs en dan zijn de gevolgen niet te overzien. Maar waarom zouden we ons zorgen maken over zaken die niet aan de orde zijn?