HET BEZOEK

Twee uren thuis zijn, rechtstaande spreken
uit de wolk van een sigaret,
haastig de hindrende stilten breken
blindlings gehoorzamend aan het teken
dat uit iederen hoek op mij let.

De kat in de kamer zien, vogels horen
tegen een achtergrond van wind,
kinderen plotseling toebehoren
in hun spel, in hun bouwspel verloren
met mijn eigen handen van kind.

Den zondag voorbij het huis zien draaien
als de kleurprenten van een boek:
vertelsels lachen in lichterlaaie,
wolken hangen met vlaggen te zwaaien,
de tuin krijgt een open doek.

Zich losmaken langzaam en verholen
uit de windselen van een gesprek,
zich inschepen als versteekling verscholen
op het schip van de nacht, in de holen
van de bergplaatsen onder het dek.

Anton van Wilderode (1918-1998)

• Anton van Wilderode: wikipedia • website • dbnl • leestafel
• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail. Aanmelden.