Iemand trekt de telefoon eruit in ons managershorrorfeuilleton De verleden tijd van lijken.

Door Marc van Oostendorp

[Wat voorafging: Wouter en zijn medemanagers Sophie en Femke zijn aan het vergaderen over de opvolging van Wouter als hoogleraar. Hoewel Marie op allerlei vlakken actiever is geweest, en bovendien een vrouw, geeft Wouter de voorkeur aan Gerard omdat die weet dat al dat onderzoek en onderwijs maar voor onrust zorgt, en men beter een volbloed manager kan hebben. Veel plezier met deze aflevering! Uw allround-focalisator.]

“Wacht!” zei Femke ineens. “Voor we hier een overhaaste beslissing nemen! Ze klapte haar MacBook Air open. “Hebben jullie die documentaire gezien die vorig jaar werd uitgezonden op de VPRO? Gerard speelde daar een rolletje in.”

“Ik kijk nooit tv”, zei Sophie. “Ik heb niet eens een tv”, vulde Wouter aan.

“Het staat op uitzending gemist,” zei Femke onverdroten. Op haar scherm verscheen het gezicht van Gerard, die voor een boekenkast stond. “Soms”, vertrouwde hij de interviewer toe, “zet ik mijn telefoon weleens uit als ik lekker rustig wil werken.”

Wouters gezicht vertrok. “De schoft!” siste hij. “Wat denkt hij dat hij voor de reputatie van de universiteit aan het doen is?” Hij balde zijn knuistje. “Jarenlang heeft onze communicatieafdeling gewerkt aan ons moderne image: geleerden die niet alleen in hun laboratoria staan, maar met beide benen in onze maatschappij, altijd aan het luisteren naar wat het volk eigenlijk wil, altijd bezig te communiceren!”

Femke knikte heftig. “Ja, en dan komt zo’n figuur op de nationale televisie zeggen dat hij af en toe de telefoon eruit trekt omdat hij onderzoek wil doen!”

“Zo iemand kan natuurlijk geen hoogleraar worden”, zei Wouter, gekalmeerd nu hij zag dat Femke en Sophie ook boos waren. “Een boegbeeld van de universiteit! Die zich openlijk terugtrekt om onderzoek te doen. Begrijp me goed, ik verlang daar ook weleens naar, maar je kunt dat niet maken. En je kunt dat zeker niet toegeven in het openbaar.”

“Gerard bevindt zich ook niet op de sociale media,” zei Sophie.

“Hij heeft niet eens een mobiele telefoon! Alleen een vaste verbinding”, zei Femke.

“Marie zit tenminste op Facebook“, zei Sophie. “Dat is weliswaar geen Instagram of Snapchat, en haar berichten gaan grotendeels over de plantjes in haar tuin en niet over de opleiding. Maar we kunnen dat wel een beetje bijbuigen.”

“Het hoeft ook niet meteen #MakeNederlandsGreatAgain te worden”, grapte Femke.

Wouter had zich berustend in zijn zetel geplaatst. “Als Marie het wordt, krijgen we misschien ook wel een bonus omdat we een vrouw benoemen”, verzuchtte hij.