Door Marita Mathijsen

Het Staring Museum zou op 2 december geopend worden in Almen, onder de naam STAAL Museum. Het is geheel op particulier initiatief tot stand gekomen. Er zijn weinig schrijversmuseums in Nederland, en het was een geweldig idee dat er een aan toegevoegd zou worden, dicht bij A.C.W. Starings woonplaats in Vorden in de Achterhoek. In 2014 heeft Pien Pon een oude bakkerij opgekocht, en die was nu zover opgeknapt dat de openstelling plaats zou vinden. Pien Pon is het brein en de motor achter deze indrukwekkende activiteit. Aan de bakkerij is een groot stuk nieuwbouw toegevoegd, waar de Staring-beleving zich zou afspelen. Er is een promotiefilmpje gemaakt met Mathijs van Nieuwkerk en Kees Hulst als A.C.W. Staring, gebaseerd op een van mijn interviews met negentiende-eeuwse schrijvers uit De geest van de dichter (3^e druk), te zien op YouTube.

Maar in de nacht van 30 november op 1 december hebben vandalen brandend spul door een ingeslagen ruit gegooid. Wraak? Jaloezie? Onbenul? Gewoon lol van opgroeiende pubers? Of is het een ‘hoofdige boer’ geweest zoals in het gelijknamige gedicht van Staring? Dat gedicht speelt zich in Almen af. Er is een brug over een plas gebouwd die zozeer ‘de smaad droeg van zijn nieuwigheid’ dat boer Scholte Stuggink weigerde daaroverheen ter kerke te gaan, en door de modder bleef baggeren. Wat vroeger goed was, eeuw in eeuw uit, moet vast op goede grond rusten, sprak de hoofdige buur. Als onze ouders nooit een brug gebouwd hebben, dan hadden ze daar vast een goede reden voor. Verplaatst naar het heden: we hebben het sinds Starings dood in 1840 zonder museum voor hem kunnen stellen, waar zou dat nu dan voor nodig zijn?

Wie de daders waren die het museum vernield hebben is nog niet bekend. Maar het is om te huilen dat zo’n mooie droom zo tot een nachtmerrie verworden is.

Dit bericht verscheen eerder op het weblog van Marita Mathijsen.