Iemand heeft is bezig de OER te didactiseren in ons managementfeuilleton De verleden tijd van lijken

Door Marc van Oostendorp

“Maribella!” riep Sophie, de boomlange, in een manager veranderde promovenda, terwijl ze de kamer van de nieuwe, Amerikaanse hoogleraar binnen kwam stormen. De hoogleraar had net een pakje geopend en haalde er een dik boek uit. “Look! This is my new book”, zei ze. ARIE. A Postcolonial View on Arie de Jager’s Contributions to “Dutch Studies” stond erop.

Sophie pakte het boek aan en bladerde er nerveus in. “Beautiful!” zei ze.

“Ye magh Netherlands teghen my spreken”, zei Maribella. “Zolang het goed is dat ik in het Engels terugpraat.”

“Ik moet met je praten!” zei Sophie.

“Ik wil ook met jou praten”, zei Maribella. “Ik heb van Wouter begrepen dat je nog steeds geen PhD hebt. Zullen we daar nu eens niet samen aan werken? Je komt natuurlijk nooit vooruit zonder PhD. En dat moet toch wel te regelen zijn.”

“Ik wilde het eigenlijk hebben over de OER”, zei Sophie enigszins bedremmeld, terwijl ze ARIE voor zich op de tafel legde. “Er staan daar toch een aantal dingen in, die niet kloppen. En dat komt door Gerard!” flapte ze eruit.

“Waar ging jouw proefschrift over?” vroeg Maribella zonder zelfs maar te informeren naar de desastreuze invloed van Gerard op de OER. “Was het niet iets met Multatuli? Woutertje Pieterse?”

“Ja,” zei Sophie. “Zoiets! Maar Gerard is gewoon bezig de hele OER te didactiseren. Alsof we een opleiding zijn tot leraar!” Ze rolde wanhopig met haar ogen. Gerard, de ietwat saaie vakdidacticus, was wat haar betreft bezig de laatste tijd de macht te grijpen. Wouter was altijd heel streng tegen hem geweest, maar Maribella vond alles alleen maar interessant.

Dat kreeg je ervan als een hoogleraar Nederlands geen Nederlands sprak, dacht Sophie. Misschien moest ze daar eens een ingezonden brief over schrijven naar de universiteitskrant!

“Ik bewonder jou echt, Sophie”, zei Maribella. “Zoveel kracht en energie! Laten we samen aan dat proefschrift gaan trekken. Misschien moeten we proberen een verband te vinden tussen Multatuli en Arie de Jager? Die twee moeten elkaar vast gekend hebben.” Ze kneep haar ogen dicht. “Maar natuurlijk”, zei ze. “Die mannen hadden allebei iets met Bilderdijk.” Ze klapte in haar handen. “I see a project!”, riep ze. “Bilderdijk, De Jager, Multatuli: A Braid of Cultural Affluence and Posture”.

Verbaasd keek Sophie haar aan.

“Jij gaat nu als de wiedeweerga een paar artikelen schrijven”, zei Maribella. “Ik weet zeker dat je die in de la hebt liggen en anders moeten we maar eens brainstormen. Daar moet een goed boek uitkomen!”