Uitgezocht door Pim te Bokkel uit zijn nieuwe bundel Dit en alles en heel het heelal.

Streepjescode

Ik ruim de tafel af.

Leven is opruimen.
Zo bestaat in de sneeuwwijk ons behouden huis.

Een merel vliegt de sneeuwrand van het schuurtje aan.
Zelden laten we de dingen zijn.

We kleden de kinderen aan en gaan de duinen in.

Eenzijdig besneeuwde bomen: de streepjescode
van het bos.

Terwijl ze huilen registreren we hoe mooi het was.

Ik ben de vader die ik had.

Getweeën op de slee het klimduin af,
de hakken in het zand,
opdat we langzaam, langzaam naar beneden gaan.

Pim te Bokkel (1983)
uit: Dit en alles en heel het heelal (2019)

———————————–

• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.